Eğer bir gün yürüme esnasında karşılaşırsak,gözlerimiz birbirine temas ederse,sakın benimle yeniden falan tanışma.Biliyorsun,bana iyi gelmiyorsun.Ne bileyim,güldüğün zaman ben kendimi toparlayamıyorum.
Gülüşünün etkisi,bende tepki yaratıyor.Sonrası bana faydalı değil.
Sonra sürdüremiyoruz biliyorsun.Elinde kitaplar olur,farkında olmadan çarpışırız elindeki kağıtlar yere falan dökülür,aynı filmlerdeki gibi.Ne fiyakalı ama değil mi?
Şuan da çok yanarlı dönerli bir yalnızlığım var.Ne mesaj atanım var,ne arayanım.Sorsan,telefonu sadece işe gidip gelmek için,sabah alarmı için kullanıyorum yalan yok.
Eğer biz yeniden tanışırsak,olacakları söyleyeyim.Sen beni hak etmediğin halde,en çok seven taraf ben olacağım.Sürekli seni senden çok sevdiğimi söylediğimde,hep kendini övüyorsun diyordun ya,ya bırak seni öveyim ben.Ama sev yeter ki,ben haklı olsam da sen haklı ol.Yeter ki bağla beni kendine.Gerçi senin bir şey yapmana gerek kalmıyordu.Gülsen,oluyordu olan.Umursamayan sen olacaksın,ikinci mesajı atacak olan ben.
Aramızdaki bağ,kördüğüme dönüşecek.Boş ver,sen kendine benden daha az seveni bulursan,seni daha az umursayan,yapmacık,sana seni sevdiğini iki güne bir söyleyecek olan birisini bulursun..
Bırak ben kendimi övmeyeceğim artık.Sen hep haklısın..
Siz haklısınız..
Mutluluklar..