Günlük Bahane !

Seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde, işte seni sevmemek içinde öyle..
Seni sevmek için ne kadar söz varsa dilimde, seni yermek için sana, ermek için yok işte yok işte...
Bir yalan uyduruyorum ben kendimce, kendime umutsuzluk, sana umut, yollarıma çaresizlik düşmüş eşkıya...
Ben sana zehir zembelek bir suskunluğum ben sana gözlerinden vurulmuşum !
Sana açılan kapıların üzerime kapanan sesinde ben seni değil kendimi kendimi unutmuşum...
Yaraların kanayan damarlarına uykusuz gecelerimden kör sokaklar sürmüşüm...
Ne mutlu bana ne mutlu en çok bir yıldız kayıyor biliyor musun?

Bir dilek tutuyorum işte ellerin oluyor tutunuyorum sana

Soluksuz bir sokak lambası altında şubata müebbet gözlerimi sunuyorum sana şubata müebbet gözlerimi anlasana anlasana !

Seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde işte o kadar yalan uyduruyorum kendime, o kadar yalan.. kime ne ?
Kendime yalanlarla tutunuyorsam kime ne ?
Kendimi sende unutuyorsam kime ne ?
Sende susuyor sende konuşuyorsam,
Sende uyuyor sende uyanıyorsam,
Vuruyorsam talan olan umudun mahzenine kendimi, kime ne ?
Kime ne kendimi kanatıyorsam senin düşünde,
Yalan ya da gerçek sen sen sakın gecesiz uykularında üşüme..
Sakın üşüme ben üşüyorsam kime ne, ben üşüyorsam kime ne.. kime ne....
​

Söylesem / Söylenmiyor ​

bir adım ötede sanki
dokunsam gölgeme kaybolacak
kaçıncı yorgun sabah bu
esir düşmüş dünlere..
yaprağın düşünce biraktığı hüzün sakinliğinde
tut/un/sam / tut/ul/muyor, kaçsam / kaç/ıl/mıyor
zamansızlığımdan..
düş/sem.. / …
​

Mesela beni seversen çok şey yapabiliriz sarılarak uyuyabiliriz, çocuklarca eğlenebiliriz.Hiç beklemediğim bir anda öpebilirsin beni mesela. O an dünyadaki hiçbir şeyi, hiç kimseyi görmez gözümüz.Dışardakilerin ne dediği umrumuzda olmaz, güzel vakit geçirebiliriz.Başımı omzuna koyduğumda uyuyabilirim.Ama sen uyumak yerine beni izlemeyi tercih edersin. Gözlerimi açtığımda " Günaydın Prenses" dersin.Kulağa ne kadar hoş geliyo demi? Ya da beraber sinemaya gidebiliriz.Çok güzel bir kız çıktığında gözlerini kapatabilirim ellerimle ve sen gülümsersin.Kıskandığımı anlar, filmi değil beni izlersin.Sonra sinemadan çıkar gezeriz saatlerce.Ayağım takılır düşücek gibi olurum.Sana tutunurum sıkıca.Ama asla bilmem tutunduğum şeyin aslında " HAYATIM " olduğunu.Sonra sen kucağına alırsın beni.Sıkıca sarılırım boynuna, yürürüz öyle.O an kokunu içime çekerim.Ama sen asla bilmezsin kokunun benim için oksijen demek olduğunu.Yürürüz uzun uzun.Sonra çimenlik bi alana geliriz.Yere bırakırsın beni, gıdıklamaya başlarsın.Kahkahalar atarız.Zaman umrumuzda olmaz.Tek istediğimiz şey beraber olmaktır.Eğlendikten sonra dizlerime yatarsın, saclarınla oynarım.Sen benim " HAYATIM" olduğunu bilmezsin.Önümüzden küçük çocuklar geçer.Bir gün böyle çocuklarımız olucağını düşünmeye başlarız.Sen bana benzeyen bi kızın olmasını, ben ise sana benzeyen bi oğlum olmasını isterim.Biraz tartışırız bu konuda.Sonra ise tek isteğimiz " BİZİM" çocuğumuz olmasıdır.Beni eve bırakmaya gelirsin. " Sokaklar tenha, seni bırakmadan dönmem" dersin.Kapının önüne geldiğimizde babamın bizi görme telaşını yaşarız.Ayrılmak istemeyiz ama saatin geç olduğunu farkederiz..Son kez öpersin beni ve ben içeri girerim.Ne kadar güzel demi? İşte beni seversen bunları yapabiliriz.HAYATIM olman için beni sevmen yeterli.Çünkü ben " seni seviyorum".
​