G'önül K'ırıntıları

Rose
⚪ Konu sahibi son olarak 1219 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Yavaş yavaş çürütmek istedim içimi gün geçtikçe ikimizi de azar azar öldürmek...
Yapmadım, yapamadım..
Sapladım hançeri , bitsin istedim.
Bitsin. Birden bire hiç varolmamışçasına.
Bitsin istedim.
 
Hep bir yokoluş.
Dışımız susmuş.
İçimiz çığlık çığlığa..
 
Sana bir kalp vermiştim,
Keşke bu kadar ayaklar altına almasaydın..
 
Sende bana ait bir şeyler var.
Kirletme daha fazla onu.
 
Bir insana güvenmek zordur.
Ama asıl zor olan güvendiğin insanların arkanı döndüğünde yaptıklarıdır.
 
Ah düşmeyegör..
Her gelen bir tekme, her giden bir acı bırakıyor göğsünde.​
 
Tam daha ne kadar yanabilir ki insan dediğim de gelenim,
Sen en çok yandığımsın.
Hoşgeldin hoşgelmesine de,
Keşke hoşgidebilseydin..​
 
Herkes olmaktan korkanların,
Hiç kimse olma çabaları..​
 
Ne üzgünüm, ne kırgın, ne kızgın, ne mutlu , ne umutlu...
Ben aslında cümlelerin arasına sıkışıp kalmış , oradan çıkamamış.
Sonra da kendini unutturmuş bir noktayım.
 
Ben adım attığın yerlere çiçekler sermişken, sen beraber gezdiğimiz sokaklara tükürmüşsün.
 
Aklıma geldikçe yüzün, ciğerimden bir hıçkırıp kopuyor.
 
Ah içim de bir kıyamet, sığmıyor ki içim içime.
Ruhumu çıkarıp taksam düzelir miyim?
 
Oysa ben bir mezar çiçeğiydim, unutulup gitmiş.
Sen çiçek pazarın da bir gonca.
 
Kolay unutan biri değilim, bu yüzden içimde sevgiden daha çok nefret tohumları yeşeriyor.
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri