G'önül K'ırıntıları

Rose
⚪ Konu sahibi son olarak 1224 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Acıdan beslenen iç'ime sevgiden bahsetme.
 
Sonra sen geliyorsun aklıma,
İçim'de açıyor rengarenk çiçekler.
 
Ben hep intiharlara gebe şiirler yazdım.
Yazdıkça, küçük bir kız çocuğu büyüttüm içimde,
Diz'e'leri paramparça.
 
O kadar uzaksın ki.
Sen, kollarına balon bağlayıp göğe yükseldin.
Ben ayağıma taş bağlayıp okyanusa karıştım.

Ah, o kadar uzağız ki.
 
Farketmeden şiir kokan cümleler kurarız bazen, bu yüzden hepimiz biraz şairiz.
 
Seni anlatmalıyım onlara bir kasırga bir hayatı nasıl enkaza çevirir bilmeliler.
 
Sarılmak iki kalbi tek vucutta hissetmektir.
Gel sarmaş-dolaş olalım.
 
Gözlerin sevgilim, gözlerin maviyi sevme sebebim.
 
Sadece bir nefes bir hayatı kurtarabilir.
Ama geçti, öldü çiçekler.
 
Kalbimi kırdılar,
Ben de o kırıkla boğazlarını deştim.
 
Göz gözü görmüyor sis kaplamış bir ruh var içimde
Bunalmış bir kaç cümleyle birlikte.
 
Kaybettiğim ne varsa sen de buldum. Yaşama sevincimi , özlemleri , sevmeyi.
Her şeyi buldum da bir kendimi bulamadım.
 
Hayat sığ bir su değil ki yüzerek aşılsın.​
Kocaman bir okyanus.​
Boğuyor...​
 
Kimsenin gör(e)mediği şiirlerim var benim.​
Hiç yaz(a)madığım bir günlüğüm,​
Sonunu getir(e)mediğim bir kitabım,​
Kur(a)madığım hayallerim,​
Yaşamayı unuttuğum bir hayatım,​
Hiç tamamlan(a)mayacak yarım kalmışlığım var.​
 
Dayan diyorum kendi kendimi avuturken,​
Hiçbir şey olmazsa sabah olur!​
Çoktan sabah olmuşken üstelik..​
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri