G'önül K'ırıntıları

Konu sahibi son olarak 1219 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Ben bende bittim,
Sen bana kalsan ne fayda?
 
Gözünden düşen bir damla yaşla bin defa ölen ben!
Seni de kendimle birlikte gömmedim mi toprağıma?
Şimdi hangi sözcük geri getirebilir ki toprağı kurak cesedini?
 
Şimdi ne olmaz dediklerimi sığdırabiliyorum içime,
Nede olur'larımı umuda bağlayabiliyorm.
Ben..
Gidiyorum...
 
Birşeyleri artık kabullenmeyi öğrenmeye başladım sanırım.
Mesela senden öteside varmış.
Sensizliği içimdeki senle yaşamaya devam etmek gibi...
Bunca zaman hep belki birgün diye direnişlerimi bırakıp kabullenmeye başladım sanırım...
 
Fazlasıyla üzdün.
En beteri yakınken uzak olman zaten.
Varken yok hissettirmendi.
Bunuda yaşattın.
Artık üzemezsin beni.
 
Çok değiştin dediğimde inkar etmişti.
Gözleri, sarılışı..
O ömrümü verebileceğim öpüşleri, sevişleri bile.
İstemesemde kabullendim.
Zaten başka ne yapabilirdim ki ?
 
-Bir erkeğin gözyaşının anlamını bilirmisin bilmiyorum,gerçekten anlamı farklıdır.
+Seni hep ben ağlattım. Evet bilirim bu yüzden..
 
Yokluğunu içime atıp,
Her gece kendime sarıldım ben.
 
Doğru düzgün veda etmeyi hiç beceremedim sana.
Hani her telefonu kapatışımızda, 'Allaha emanet ol' derdin ya.
Bende senin deyiminle veda ediyorum.
Allaha emanet ol, seni çok özlüyorum..
 
Uyumak zorlaşıyor.
Çünkü her sabah uyandığımda içimde bir çukur oluşuyor...
 
İşte yine çöktü!
Bu hiç geçmiyor, hep erteliyorum..
Biraz daha.. Birkaç dakika, saat, gün, ay, yıl.
Birkaç saniye daha dur!
Sonra çöküyor işte.
Dinlemeden, dinmeden..

Acı'nın tanımı yazısından..
 
Herşey başlayınca doğru bitince herşey çok yalan.
İnsanlar gibi.
 
Nasıl sığdırabilirdim ömrüme,
Gözlerinde ki kahverengiyi?
 
Ya bende hala kalmış seni kimler ısıtıyor?
Ben sensizlikte donarak ölürken?
 
Döktüğüm gözyaşlarıyla Afrikadaki susuzluk giderilirdi.
Birde hakkını helal demiyor mu?
 
Hoşçakal bile demedi.
Gerçi hoş ta kalamazdım ki..
 
Seni aldatıyormuş gibi hissediyorum bu gece.
Hemde bu kadar aklımda olmana rağmen ve
Hayatımda kimse yokken...

23.11.15
 
Ne olmak istersin diye sorsalar,
Ben onun ruhu olmak isterdim!
Ruh bedeni terkedince yaşayamaz çünkü.
 
Gitmek zor, kalmak daha da.
Oysa tek becerebildigimdi sevmek.
Onu da yitirdim ve kaybettim kendimi.
 
Yol uzun, ben yorgunum.
Her gun , icimin cikmaz sokaklarin da kayboluyorum.[/I]
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri