Organizması ego temelli ve var olma- yaşama tutunma mekanizmasi üzerine kurulmuş bir canlıya edebileceğiniz en ağır küfür onu yok saymaktır.
Gerçekten içten gelen ve devamlılığı olan bir yok sayma.
Küfür edince ya da nefret edince varlığını onaylamış, duruma göre onu önemsemiş oluyorsunuz. Bu egosunu besler ve çok gerekli biriymiş gibi size sataşmak için, size karşı bir işe yaramak icin,bir eylemde bulunmak için bir sebep bulmuş olur.Varligina anlam katan bir doneyi ona sunmuş olursunuz.
Issız bir yok saymak ise kişinin varlığını,yokluğunu,ölüsünü, dirisini onla alakalı tüm kavramları hiçe saymaktır. Egoyu,yaşam enerjisini incitmektir.
İlişkisel acı çeken insanlara baktığınızda acı cektirenin çekeni zerre kadar önemsemediğini,hayatına devam ettiğini görürsünüz. İşte o acının kaynağı bu önemsememe, yok sayma davranışıdır.
Nefret edilse belki beslenecek ama o da yok