Üniversite öğrenciliğimin ikinci yılıydı. Ev arkadaşlarım zaten liseden yakın arkadaşlarımdı benim.
Bir gece geç saat eve döndüm. Kısa bir seyahat dönüşüydü. Acayip yorgundum ve uykusuzdum.
Baktım ev misafir kaynıyor. Girişteki ayakkabı yoğunluğundan tut, terlik koyduğumuz ayakkabı rafının boş olması bas bas bağırıyor. Kaldı ki, salonda uyuyanlar var. Odalara girme şansım yok. Uzanabileceğim boş bir kanepe buldum, ama yorgan, pike, battaniye, üzerime örtebileceğim hiçbir şey yok. Masa örtüsü bile yok! Bulamıyorum. Sabaha karşı soğuk, zaten yolda üşümüşüm.
Ne yapsam diye kara kara düşünürken gözüm perdelere takıldı. Salondaki bütün perdeleri çıkardım ve üzerime örtüp öyle uyudum. Sabah beni perdeleri battaniye yapmış uyurken görenlerin hayli hoşuna gitmişti bu durumum.