Farkettiysen Yalnızlığı Severim

ZiFiR
  • Kullanıcı ZiFiR
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
⚪ Konu sahibi son olarak 2132 gün önce görüldü
[YOUTUBE]EV7Q4UeuFi8[/YOUTUBE]

Dinle bak süper :icon_wink:​
 
Ibsen : “En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.” :hi:
 
Hiç birimiz pamuk prenses icin kafasını feda eden cellat kadar masum değiliz. Aynı prenses için bir hayvanın kalbini sökecek kadar sadist de değiliz.Çünkü çıkarlarımız konusunda bizler daha fazlasıyız
 
En kolay şey suçlamaktır. Suçlayacak birilerini bulmak ise işin en basit kısmıdır. Çünkü hiç kimse kendini yargılayamaz. Kendine ne kadar bok atarsan at hiçbir zaman rahatsızlık hissetmeyeceksin.
 
10473611_378852025573444_1400281414614810632_n.jpg


İstediğin olmuyor diye üzülme.
Ya daha iyisi olur, ya da hayırlısı budur...

Hz.Mevlana​
 
Bir zamanlar biz de helal süt emmiş birini severdik abi.
deli divane olurdum onun için. daha gurbete düşmemiştim. o gemi senin bu gemi benim diyar diyar dolaşmamıştım o günlerde. altın bileziğim vardı, öylesine sanat ince tesviye. 350 lira haftalık alırdım abi. işte böyle tanıştık bir düğünde. sonra gezinti yaptık efendicağzıma, birkaç gezme mezme, ezme dizme baktım ölüyorum abi, sanki bir ton kömür düşüyor burama. allah'ın emri peygamber efendimizin kavli dedim kapandım ellerine. anandan, babandan istim dedim, aa baktım derhal renk değişti. ulan, hani beni severdin? dedim, hani bana ölürdün? dedim.

Seviyorum dedi abi, ağladı. ee yüzükleri alalım dedim, birkaç gün sabır dedi. sonra yeminler etti söz verdi, bak bir sabah buluşacağız kasımpaşa'da bizim sokağın başında dedi ve beyoğlu'na çıkacağız dedi abi. yüzükleri alacağız işte o sabah, sonra da tepeden inme böyle babasına gidecez. neyse o sabah abi, ben dikildim bizim sokağın başına aynen fener misali böyle. baktım orda bir çocuk elinde bir mektup, osman abi sen misin abi? dedi, e he dedim. bunu bir abla verdi dedi mektubu uzattı iyi mi. ne yazsa beğenirsin abi? bana her şeyi anlatmak istermiş ama cesaret edemezmiş, ayrı dünyaların insanlarıymışız, beni severmiş ama gene de biz mesut olamazmışız...

Dünya dar geldi şehirde, baktım gece gündüz karıştı her şey böyle bulandı, rakı rengi oldu şarap rengi oldu ölüyorum anam dedim zor attım kendimi gemilere. bir ara kendimi denize atim dedim, bir arap vardı o kurtardı sonra deliliğe vurdum abi işte sonra senlen tanıştım. sen, sen canım arkadaşım! şimdi öğrendin hikayemi abi.

Hikayemiz hiç değişmez oğlum, sende de, bende de, onda da ,onda da ,onda da. bu zengin kızlarını seven fakir halk çocuklarının hikayesidir. hiç kimsede değişmez. iyice tiye alırlar, matrak geçerler, romantik uyuzlarını kaşırlar bi müddet, sonra baktılar iş ciddiye gidiyor. iki satır mektup cızz. boşla oltayı al voltayı. ne demiş James Bond : "paran varsa dünya sana aşık, züğürtlere yakışır tahta kaşık! yes orrayyt!"

Yaa, işte böyle. sen de benim gibi olma. bakma işte, şu, şu mubarek şehre ne zaman gelsem bir efkar basar. istanbul'un taşı toprağı hep o olur, karşıma çıkar.

' Sadri Alışık / Fakir Halk Çocuğu Hikayesi
 
İnsanlara sorduğum soru, bir anda onların merak ettiği cevap olarak tekrar bana dönüyordu. Nasıl oluyordu bilmiyordum, fakat bu durum mucize ile yetenek arasında sıkışmış bir olgu gibi üzerime özenle dikildiğini düşünüyordum. İnsanların sorduğu her soru için verdiğim cevap, matematik problemlerindeki virgülden sonra uzayıp giden cevabın sorusu haline geliyordu. Lanet olsun! Sorduğunuz soru, aslında başka bir sorunun cevabı olsaydı ne yapardınız?




​
 
Hırsını bırakmayı ve ondan kurtulmayı dene dostum. Ve bunu ilk denemeden hallet. İkinci bir şansın olmayabilir. Neden mi? Hiç kimse ölümsüz değil. Sen de öyle. Her şeyden önce bunu kabullen. Bir gün, herhangi bir şekilde ölebileceğin gerçeğini kabullen. Sana ait olmayan bir dünyada olduğunu kabullen. Sevdiklerin seni terk etmeye başlamadan önce bunu kabullen. Ve eğer Müslümansan, duyduğun her sela sesinde bunu kabullen. Çünkü; Kayboluşunu seyretmek için yaşamaya devam edeceksin. Çirkinleşene kadar seyretmeye devam edeceksin. Sanki fazlasıyla çirkin değilmişsin gibi...

Bu kadar.​
 
doğduğumuz gün alnımıza serüvenler yazılmış biri bitiyor diğeri başlıyor. mücadele mücadele mücadele. kalbin ufak bir çarpıntısına bile acımıyor hiçbir şey. ipi kopmuş bir ruh kader dedikleri acı.
yalımı tükenince bitecek ağırlığı her şeyin.​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri