EyLüL' ce

Konu sahibi son olarak 1886 gün önce görüldü
Yalan bir sevdanın,önce fethedip,Sonra sebepsizce,tek taraflı feshedip,Tanınmaz bir halde,bana geri verdiğin yüreğimle,Çekip gidiyorum sevgilim,senden ve senin hayatından....!Her bir adımım da,onlarca hüzün damlacıklarıyla,İçime sığmayan,bir öfke fırtınasıyla,Pili bitmek üzere olup da,durmaya yakın,bir oyuncak edasıyla,Çekip gidiyorum,senden ve senin sahte sevginden,çok uzaklara....!Dört nala koşan duygularımı,kabuğuna çekip,İsmine yazılan şiirleri,gözyaşlarımla silip,Adaletsizce biten,bu sevda oyununun,perdelerini indirip,Çekip gidiyorum sevgilim,sana ve senin sevgine öfkelenip....!Bir çocuk gibi,uçurtma mutluluğuyla koştuğum kollarından,Saklambaç oyununda,sobelenmiş üzgün bir çocuk gibi,Ayrılığına sobelenip,ihanetine,seven bir yürek bırakıp,Çekip gidiyorum sevgilim,mevsimine veda eden,kuru bir yaprak gibi....!
 
İmkansızlıkları yaşamakmıdır sevmek...
Yoksa severken imkansızmıdır yaşayabilmek? Zormudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek... Yoksa
sevgimidir gözlerindeki tek gerçek... Kolaymıdır bir anda vazgeçip
gitmek, yoksa gitmekten vazgeçip sevmek mi gerek...
 
►SeNDeN ÖğReNDiM◄
Yağmur olup gönlüme akmasan bile,
Sevdamı yaşatmayı senden öğrendim,
Ateş olup sevgimi yakmasan bile,
Hayatı kuşatmayı senden öğrendim...

Aşkından gözlerim kör olsa bile,
Işığınla görmeyi senden öğrendim.
Sana verdiğim gül, solsa bile,
Sevgimi örmeyi senden öğrendim.

Derdime derman olmasa bile,
Gönlüme çareyi senden öğrendim.
Kalbime sevgin dolmasa bile,
Gönülden sevmeyi senden öğrendim.

Kader bize boyun eğmese bile,
İnat etmeyi senden öğrendim,
Ellerime elin değmese bile,
Uzaktan sevmeyi senden öğrendim.

Yaşamanın tadını almasam bile,
Varlığınla gülmeyi senden öğrendim.
Bundan böyle adını anmasam bile,
Yokluğunla ölmeyi senden öğrendim.
 
Seni seviyorum aşkım deyişini özlerim..
Eğer ki gideceksen kör et beni öyle git ,
Yeter ki gidişini görmesin bu gözlerim...

İster gözüm yaşlı kalsın yüreğim vurgun,
İster bağrım taşlı kalsın umudum yorgun,
İsterde çağlama bana ak durgun durgun,
Yeter ki gidişini görmesin bu gözlerim...

Dile benden okuduğun kitap olayım,
Sevdam ile dudağında hitap olayım,
İstediğin bitirmekse bitap olayım,
Yeter ki gidişini görmesin bu gözlerim...

Yalvarmak mı lazım sana gel insaf eyle,
Söyle nasıl durdurayım ben seni neyle,
Çek vur alnımdan beni bir bahaneyle,
Yeter ki gidişini görmesin bu gözlerim...

El de sevgi arama hiç yüreği taştan,
Ne istersin be zalim bu kara kaştan,
Gideceksen al canımı al ki şu baştan,
Yeter ki gidişini görmesin bu gözlerim...

Yalanım yok zerre kadar sözümde,
Buram buram aşkın kokar özümde,
Kanlı yaşlar döksün iki gözüm de,
Yeter ki gidişini görmesin bu gözlerim...

Senden başka birini yar etmem sol yanımda,
Vur hançeri istersen pas tutsun bu canımda ,
Yanardağdan lav gibi püskürsün şu kanımda,
Yeter ki gidişini görmesin bu gözlerim...
 
Bir qün bana o seni çok sevmişti derLerse '' onun ki sevqi deqiL zannetmeydi '' derim..YıkıLdın mı derLerse '' beni kimse yıkamaz yıkıLan ben deqiL hayaLLerimdi '' derim..Bir qün üzüntün biter derLerse '' sevenin üzüntüsü öLünce biter '' derim..Sen bu haLLere düşmezdin derLerse '' düşmez kaLkmaz bir ALLAh'tır '' derim...Neden sen ona aynısını yapmadın derLerse '' benim kitabımda İHANET yazmaz '' derim...
 
1174973_588482457860638_1823152188_n.jpg
 
Ben Aşkta Gururu BiLmezdim Sen Severdin Sen Bana Kıyamazdın .
Ne Zoruma Gidiyor Biliyormsun..
Bana Canım Demeni öZLedim.. Bana Senin İçin öLürüm Demeni Özledim.
Bana Varya Kızarken O BakışLArını öZLedim ..
Bana O NinniLer Anlatmanı Bana Ninni Smylemeni Özledim...
Zoruma Gidiyor Sen BiliyorMusun..
Hatırlıyormusun Bigün Bana Ne Demiştin..
DünyaLArı Yıkarım Senin iÇin .Senin İçin DağLArı Delerim. Sen iSte Annemi Babamı Saymaz Yine Gelirim Demiştin..Ne Zoruma Gidiyor Biliyormsun....
Sen GeLemedinya Sen Benim OLamadınya..
Sen Canını Canana Veremedinya. Zoruma Gidiyor...
 
Yüz binlerce yıldız koparırdım sevgilim sana bulutlu gecelerde
Çölde su leylada mecnun olurdum biliyorsun
Bir zaman uğruna değil bir kişi dünya gelse gözüm görmezdi
Sence bu ben benmiyim tekrar sen demekten korktuğum...
Üşüdüğünde güneşin olurdum,sen canım dediğinde ben nefesin olurdum
Sana kul sana köle sana yar olurdum
Unuttunmu bitanem gece gözlerinde gözbebeğin olurdum
Sence bu kendine olan güvenini kaybetmiş ben benmiyim...
Derdime dermanım oldun beni bulduğunda
Heyecanım oldun mutluluğum sevinç gözyaşım oldun sana sarıldığımda
Benim tek dayanağım oldun yanlız kaldığımda
Söyle neden gittin,döndüğünde bulduğun ben benmiyim...
Sen yoksun diye meyhane köşelerinde aradım teselliyi
Bazen hayallerde,bazen düşlerde,bazende yapancı yüzlerde aradım seni.
Her gece olduğunda kapanmak bilmeyen gözlerimle,kanayan kalbimle,titreyen ellerimle,şiirlerime akıttım sevgimi ve zehrimi...
Ben galiba sensizlikte buldum senin sevgini...
Peki sen kaldırabilecekmisin sensizlikle değişen beni.
 
Esen rüzgârın olmak isterdim, Kokunu her an duymak, hissetmek için. Gözlerinde ki ışıltı olmak isterdim, Senle bakmak, hayatı seninle görmek için. Zamanı geçiren saatin olmak isterdim, Her saniye de birlikte akmak için. Gökyüzünde ki güneş olmak isterdim, Tek sana doğmak,seninle batmak için.. Yeni açan gülün olmak isterdim, Tek sana kokmak, elinde solmak için. Atan kalbin olmak isterdim, Hep senle yaşamak, seninle ölmek için....!!!
 
ZOR OLAN Ayrılmak Değildir... ASIL ZOR OLAN; Ayrılıktan Sonra o, Acıtan Bekleyişlere DİRENMEKTİR ZOR OLAN..! Unutulmayan Hatıraları Unutmaya Çalışmaktır...A SIL ZOR OLAN; Severek Ayrıldığın Sevdiğini Bir Daha Asla Görememektir... ZOR OLAN, Yatağına Uzanıp "KEŞKE" dedirten "UMUT"larının GÖZ GÖRE GÖRE Tükenmesini İzlemektir... !! AMA ASIL ZOR OLAN Dedim ya, Ayrılığın Kendisi Değil; "AYRILIĞIN ERTESİDİR.....
 
► GeLSeYDiN ◄
G urur yapma bana geri dön gülüm,
E zip geçtin kalbimi çekerim zulüm,
L al oldu dilim,bırakmam savursalar külüm,
S ensizlikte kayboldum yaş dolar gözüm,
E llerimi tuttuğunda güler bu yüzüm,
Y ılmadan seveceğim seni can özüm,
D ayanmak çok zor, bana her gün ölüm,
İ stemem seni kırmayı, neydi benim cürüm,
N e olur kavuştur bizi Allah'ım yoksa ölürüm...
 
►ÇaReSiZ BeKLeYiŞ◄
Seni düşünmekten soldum, savruldum,
Baharım ol gelde güldür yüzümü,
Ayrılık acısıyla yandım kavruldum,
Dermanım ol gelde söndür közümü...

Sen gittin uykum bile terketti beni,
Beynim bıkmadı düşünmekten seni,
Sanki dün gibi, acım çok yeni,
Ne olur muhtaç bırakma bu bedeni...

Gözlerine baktıkça bu içim erir,
Aşk bu ne şerbet ne de su verir,
Her hayal kurduğumda hüzün belirir,
Unutma her acı zamansız gelir...

Sevda eline yakalandım esir gibi,
Gel kurtar sevdiğim ver ellerini,
Aşkın içine düşmeyince görünmez dibi,
Hadi aşkım yoluma ser güllerini...
 
Al ömrümü. koy ömrünün üstüne be gülülüm seni nasıl özledim bir bilsen, sen yoken hayat bana zindan sen yoksan dunya bana dar sen yoksan ben nasıl olayım, tem umudum sendin sende yoksun şimdi neyler bu deli adam.

dayanacak gücümü kaldı be gülüm dayanamıyorum, sensizlik ölümden beter be gülüm’ hiç bu kadar acı çekmemiştim. şimdi seni ne kadar çok özledigimi anlatamam hayat bana zindan sanki her saniye düşünmekten alı koyamıyorum. bir kere olsun duysam sesini ölmeye razıyım yeterki sesini duyayım be gülüm seni çok özledim aşkım…
 
Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…

Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış yüreğimde saklanmış sessizliğin…

Yalnızlık değil çığlığım yokluğun sebebim…

Oysa ben varlığının sesiyim…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…

Ah bu uzaklar…
Sana beni bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…

Ben ki
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım…

Gel ‘aşk-ı yar’ eylediğim…

Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin varlığında anlam olsun istiyorum...
Seni yaşayan benliğime…

Ve şimdi...
Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…

Lakin
Yüreğine uzak düşen yüreğim seni yazıyor zamana…
Zaman ki sensiz bir asır seninle bir an ‘bana’…

Ve ben yine...
Özledim çok özledim…

Gel ömrüme ‘şans’ dediğim…
 
Sadece varligini hissetmek (bile) yeterli/mutluluklarin en zirvesine cikabilmek icin!
Dokunmasi bambaska ama ... Hissederek seviyorum seni !
Gözlerimle degil Yüregimle seviyorum seni ...
Ellerimle degil Kalbimle dokunuyorum sana ...
Biliyorum vuslat' yakinlarda...
Ve yine biliyorum sabretmesini bilmeli insan..
Sabrediyorum !!
Cok degil..Uzaktsam belki elimi dokunucak gibiyim sana..
Biraz Sabir..Biraz Zaman..
Elbet birgün kavusacagim sana !
Seni seviyorum Gülüs'lerim..
Mutlulugum ..sun..
 
Onu o olduğu için seversin.
Gülümserken de seversin sinirliyken de.
Seni sevindirdiğinde de seversin kırdığında da.
Yanındayken de seversin çok uzaktayken de.
Öyle ki; sabah yataktan kalktığı o suratsız hali bile çok hoştur sevilesidir.
Ellerini tuttuğunda avuç içlerindeki teri seversin.
Sarıldığında duyduğun huzuru seversin.
Ona baktığın anda göz göze gelmeyi seversin.
Sonu sarılmalarla biten kavgaları seversin.
Kurduğun Onlu hayalleri seversin.
Giysilerinde kalan ten kokusunu seversin.
Hatta onu her şeyden çok sevip de bunu kelimelere dökememeyi seversin.
Onu sevmeyi seversin.
Her şeyde ondan bir parça bulmayı gittiğin her yere onu da yüreğinde götürmeyi seversin.
Oturup ona iki satır şiir yazmak istediğin zaman kelime dağarcığının anlatmaya yetmediğine söylenmeyi seversin.
Onu kıskanmayı seversin içtiği bir bardak sudan bile.
 
Söyleyemediklerimi Sen anla...........

bu kentte her yagmur kendini aglar
aklima düssen yalnizlik oluyorum
agzimdaki uykudan öpmüyorsun nicedir
nerde kimi üsüyorsun
artik kendini yakan bir atesim
kendimize birbirimizden düsler yapamiyoruz
simdi bos duraklara yaslaniyorum
bos kentlere
oysa "gel" desen gelecektim

gün düslerime dönüslerimde
bakisin içiyor beni gözlerimden
gövdemi düsürüyorum güz yavrusu duraklara
uzakligina uzaniyorum
sevdigin sonbahar geçiyor üstümden
ama artik hiçbir gögü içmiyorsun dudaklarimdan
yikiliyorum sarkilara
"kimseler biliyor"
yalnizlik dostumdu
simdi korkum oluyor
oysa "gel" desen gelecektim

artik her sey kimiltisiz bir geceye dönüsüyor
güz artigi saçlarimda oynasan sensizlik
göz karana yenik düsüyor en korkak yanlarimdan
kendimi yitirdikçe sana gidiyorum
göbek çukurumda sobelere karanlik uyutuyorum
düs saticisi ispiyoncu bir ihtiyarin insafina kaliyorum
uysal yalnizliklar satin aliyorum
gülüsümle ödeyerek
ve içimde yalanci bir katil tasiyorum
yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarima
cüzamli ruhlar cehennemine gidiyorum ben
kirli sözlerimi temize çekme
oysa "gel" desen gelecektim
 
Bir/az Aşk


Yüreğinin göz bebeklerinden vuruldu;
AŞK
Kör oldu
Kor oldu
Telafisi zor oldu.



Karabasan bir gecede yar'a yara oldu;
AŞK
Çok yandı/yaktı
Çok kanadı
Durdurması zor oldu.



En çok hüznün ellerinden tuttu;
AŞK
Çok ağlattı
Çok sızlattı
Gözde kurumaz oldu oldu yaş.



Şaire neler neler yazdırdı;
AŞK
Sözsüz bir sanat
Sessiz bir savaş
Bir hayat-ı lâl oldu.




Ey AŞK!

Canım sana/senle yandı.
Girdin yüreğime yüreğim darlarda.
Öne yürüsem uçurum gerimse bir d/ipsiz kuyum.
Ya şimdi git yüreğimden toplayıp pılını pırtını
Ya s/onsuz uykulara dal.



Ey yüzsüzüm
AŞK
Bir/az
Ama yine de biraz
Yaşamak imkansız ya senle
Yaşat beni / Yaşa benle / bir/az...
 
Hergün yeniden ve bir kez daha
Doguyorsun gecelerime.
Demirbas yaptim seni
Gercek ötesi düslerime.
Bulusma degil bu yanlis anlama
Gitmedin, izin vermedim ki gitmelerine
Tutsaksin biliyorsun
Son atisina dek bu yürekte.
Askimi haykiriyorum ellerin ellerimde
Yine bakiyorum kömür karası gözlerine
Atesin karisiyor atesime.
Sadece sicakligin bulasmiyor tenime.
Nasil bulassin ki be can;
Soguk yüzünü dönmüsken Ay Günes’e.
Elimde senin rengine bulanmis fircam
Resmediyorum seni tuvalime.
Her darbemde biraz daha
Sen bulasiyorsun
Ruhumun kesfedilmemis derinliklerine.
Yeniden beliriyor soluk benzim
Tuvalime resmettigim seninle birlikte.
Sanatin her dalina isliyorum
Her kösede bulmak icin izini.
Seninle dolduruyorum bak dizelerimi
Askimin ölümsüz kaniti,
Olsunlar istiyorum.
Her kösede
 
Şeceresi hüzün olan adamın buzdan kalbine düşen hayatsın..
Canıma can diye süzülen canânsın. Kanadında mutluluk olan baharlarsın sen…
Gonca güllerle süslenmiş sabahların gülümsediği cansın sen..
Kaybettiklerimin ardından tek kazandığımsın..
Bedeli ödenmiş acılarımı dudaklarındaki nefesle gideren şifâsın sen..
Bağrı yanmış ve susuzluktan yüreğimi kurumuş kıyılarıma dolan ve benliğimden aşıp yüreğimde çoğalan bitmez deryâsın sen..
Yaralarıma kendi yarası gibi bakıp sökük yüreğimi Eyyubvâri sabırla mutluluk ekleyen,
Çöllerimdeki serabın tükendiğini bilip dudaklarındaki ab- ı hayat ile menzile giren Leylasın sen…
Göğsümde her zaman övünç abidesi diye saklayacağım ömrü vefasın sen..
Sen susuzluğuma düşen hayatsın..Bak çöllerim yeşeriyor..Dokun toprağa..
Zamanın göğsünde elenmiş topraktan “ sen ” fışkırıyor bak..
Dua dua filizleniyor kuru yapraklar..
İçinde büyüttüğüm sevdayı vakitsiz gömen adamın kuru dudaklarına sunulmuş ab- ı hayatsın…
Sen benim gözlerindeki kendimi gördüğüm hayatımsın…Soluklandığımsın, nefes aldığımsın….
 
Geri