Sen en fazla gidersin,
sonrası pekte bağlamaz seni,
çokta dokunmaz sana ucu ayrılığın,
yüreğinden bir şeyler kopmaz mesela,
eksilmez hayatında bir şey...
ben,
ben çok çok kalırım,
kanarım ardından bir de belki,
belki biraz kırılırım sana,
belki de senden sonra dağıtırım,
bir daha da toplamam kendimi...
ama sen,
sen, en fazla gidersin...
ilk işin unutmak olur beni,
bir çizgi çekersin bütün yaşanmışlıklara,
zor olmaz senin için bütün bunlar,
kolayca davranırsın,
sanki hiç olmamışım gibi...
ama ben kalırım
ve ne kadar çabalasam da bir türlü unutamam seni,
sanki hiç gitmemişsin gibi davranırım,
gitmişsen de gelecekmişsin gibi beklerim,
salağa yatarım,
aptalı oynarım,
oyalarım öylece kendimi...
sen,
sen en fazla gidersin,
dönüp gözümün yaşına bile bakmazsın,
bir daha da gelmezsin,
umurunda olmaz hiçbir şey...
ama ben,
ben kalırım, kanarım öylece
arada bir hatırlarım seni,
gider bir yerde gizli saklı ağlarım
ve tüm bunları kimseye belli etmem,
anlamasınlar diye olur olmadık şeyler saçmalarım...
sense en fazla gidersin,