Frithjof
Bronz Üye
-
- Katılım
- Kasım 16, 2022
-
- Mesajlar
- 3,440
-
- Tepkime puanı
- 3,533
-
- Puanları
- 139
-
- Konum
- Bâbil
Bir an da akla gelmesiyle,ağız dolusu suskunluğa sebeb olan kişidir.
Hayatımızın farklı zamanlarında hali bizimkinden farklı insanlar tanırız.Hayatın incifer duvarlarında seyir alan bir yıldız misali,kimi sonsuzluğa kayar,kimisi de Kuzey Yıldızı misali yer edinir evrenimizde.
Etrafımızdaki insanlarla kurduğumuz,arkadaşlık formları kişiye göre değişir.Herkesin gönlünün diline göre bir alfabe oluşur.Süreç dahilin de ya aynı lisanı konuşuyoruz,ya da acemisiyizdir bilinmeyen dillerin.
Bugün artık okumayacağıma karar kıldığım kitapları,dagıtmak için karıştırırken.Güvercin Gerdanlığı,adlı kitapta yer alan bir not,gecmisin dehlizlerine savurdu havsalamı.
Yakın bir arkadaşım vardı ismi Kerem'di.Aynı yaşta sayılırdık.İzmir'liydi.Güvenilir,çalışkan,mütebessim,geri vitesi olmayan,bilinmezlik üzerine konuşmayı seven bir insandı.Sinema'nın tutkunuydu Kerem.2 yıl yayın da kalan bir sinema bloğu açıp,bilinmeyen sinemalar üzerine haftalarca konuştugumuz oluyordu.İnce detaycıydı.Bir mevzuyu derinlemesine incelemeden rahat edemezdi.Saf bilgiye aşıktı resmen.Aynı zaman da cömert bir insandı.Tabağında,cebinde ve elinde olanı paylaşmaktan çekinmezdi.Dün kendisiyle neredeyse 5 yıldır görüşmediğimi farkettim.Bir kitap sahifesinde ismini ve samimi bir kac kelamını görmenin,beni bu denli hüzne ve sessizliğe gark edeceğini düşünmezdim.
Sesi,sureti ve halleri zihnimden silinmeye yüz tutmuş.Beraber geçirdiğimiz vakitler,hafızamda atomize olmaya başlamış.Onca hatıranın için de,Kerem'e dair olanları bulmakta zorlanıyorum.
Yakın dostluklar da doğma,büyüme,olgunlaşma ve ölme evreleri oluyor.Hayatınıza giren ve çıkan insanlar,sizin çemberinizle doğru orantılı.Çemberiniz bir demir gibi işlendikçe içeridekiler ya kalmaya devam ediyor ya da elimine oluyorlar o potada.
Yaprak daldan düştümü,bir daha geri dönemiyor ağaca.Artık onunla görüşmüyor olsak da onu hep güzel anacağım hatrıma düştükçe.Hatalarımız,yanlışlarımız oluyor.Bizim ya da karşı tarafın.Suçlu aramak olayın en kolaya kaçan yönü.Bir parca ekmeği veya bir hatırayı paylaşmışız,işte bu yüzden eski bir dostun,ayağına taş değsin istemem.
Her şey olması gerektiği gibi ve olması gerektiği yerde.Bunu biliyorum,hem de çok iyi...
Hayatımızın farklı zamanlarında hali bizimkinden farklı insanlar tanırız.Hayatın incifer duvarlarında seyir alan bir yıldız misali,kimi sonsuzluğa kayar,kimisi de Kuzey Yıldızı misali yer edinir evrenimizde.
Etrafımızdaki insanlarla kurduğumuz,arkadaşlık formları kişiye göre değişir.Herkesin gönlünün diline göre bir alfabe oluşur.Süreç dahilin de ya aynı lisanı konuşuyoruz,ya da acemisiyizdir bilinmeyen dillerin.
Bugün artık okumayacağıma karar kıldığım kitapları,dagıtmak için karıştırırken.Güvercin Gerdanlığı,adlı kitapta yer alan bir not,gecmisin dehlizlerine savurdu havsalamı.
Yakın bir arkadaşım vardı ismi Kerem'di.Aynı yaşta sayılırdık.İzmir'liydi.Güvenilir,çalışkan,mütebessim,geri vitesi olmayan,bilinmezlik üzerine konuşmayı seven bir insandı.Sinema'nın tutkunuydu Kerem.2 yıl yayın da kalan bir sinema bloğu açıp,bilinmeyen sinemalar üzerine haftalarca konuştugumuz oluyordu.İnce detaycıydı.Bir mevzuyu derinlemesine incelemeden rahat edemezdi.Saf bilgiye aşıktı resmen.Aynı zaman da cömert bir insandı.Tabağında,cebinde ve elinde olanı paylaşmaktan çekinmezdi.Dün kendisiyle neredeyse 5 yıldır görüşmediğimi farkettim.Bir kitap sahifesinde ismini ve samimi bir kac kelamını görmenin,beni bu denli hüzne ve sessizliğe gark edeceğini düşünmezdim.
Sesi,sureti ve halleri zihnimden silinmeye yüz tutmuş.Beraber geçirdiğimiz vakitler,hafızamda atomize olmaya başlamış.Onca hatıranın için de,Kerem'e dair olanları bulmakta zorlanıyorum.
Yakın dostluklar da doğma,büyüme,olgunlaşma ve ölme evreleri oluyor.Hayatınıza giren ve çıkan insanlar,sizin çemberinizle doğru orantılı.Çemberiniz bir demir gibi işlendikçe içeridekiler ya kalmaya devam ediyor ya da elimine oluyorlar o potada.
Yaprak daldan düştümü,bir daha geri dönemiyor ağaca.Artık onunla görüşmüyor olsak da onu hep güzel anacağım hatrıma düştükçe.Hatalarımız,yanlışlarımız oluyor.Bizim ya da karşı tarafın.Suçlu aramak olayın en kolaya kaçan yönü.Bir parca ekmeği veya bir hatırayı paylaşmışız,işte bu yüzden eski bir dostun,ayağına taş değsin istemem.
Her şey olması gerektiği gibi ve olması gerektiği yerde.Bunu biliyorum,hem de çok iyi...
