Bölgede muhtemelen birkaç asırdır kullanılan bir üst giyim ürünü ehram. Bu kökenleri Roma'ya kadar takip edilebilen ve ardından Arap coğrafyasında oldukça sık kullanılan bir giysi. Bugün dahi hacıların hac görevleri sırasında kullandıkları bir tür kıyafet ihram. Ehram, çarşaf ve feraceden farklı olarak bir yöresel öge barındırıyor. Bizim Anadolu nakışçılık geleneğindeki hemen her motif ehramlarda da görülüyor ki bu motif geleneğinin buraya taşınmış olması da ayrıca önemli. Ehram bence çağımızın kıyafeti değil ancak bu bilhassa belli bir yaşın üstündek insanların bırakamaycakları bir gelenek ve belki de zaruriyet. O sebeple ben bu insanları yargılamıyorum. Ehram giyer, yaşmah çeker, namahremden sakınır... Bunlar Anadolu'nun herhangi bir noktasında herhangi bir şekilde yapılan şeyler. Buradaki esas mesele kadının kendini bu denli izole etme ihtiyacı hissetmesi. Bu tamamen erkek egemen toplumdan soyutlanma, görünmeme zaruriyetinin tezahürü. Kıyafet sonuç, bizim sebepler üzerine tartışmamız gerekiyor ama ne yazık ki muhaliflerimizin kayda değer kısmı da ciddi şekilde düşük zekalı. Yanlış şeyler üzerinden doğru bir tartışma yürütülemez. Bugün sen köydeki okulları teker teker kapatırsan o köyü izole eder, o kadınların eğitime erişmesini engellersen o kadınlar erkeklerin dizayn ettiği dar bir çerçevenin içine hapsolur. Nihayetinde ehram da giyer çarşaf da. İşte o nihayete erdirmemek gerek bunu.
Diğer taraftan asri olmaması bir yana bir örtünme biçimi olarak ehram bir kültürel ögedir. Bazen bunları konuşunca illa bir gerizekalı çıkar, "O zaman çarşaf da rererö" falan der. Hayır, bugün Diyarbakır'ın köylerinin, Mardin'in kırsalının, Erzurum'un komlarının herbirinden farklı bir kültürel ögeyi ve yöresel bir dokunuşu gittiğinizde çok net görüyorsunuz. O soyutlanma zaruriyetiyle giyinilen kuşanılan şeyler yöresel dokunuşlarla birer kültürel öge haline gelmiş. Çarşaf ve ferace ile karıştırmamak gerek bunları. Ehramın çarşaf gibi bir siyasi yanı, bir mesaj verme kaygısı yok.
