"Ertelenmiş bir niyete, yolculuk vakti."

P
⚪ Konu sahibi son olarak 138 gün önce görüldü
Dün gece resmine baktım yine uzun uzun sonra aynaya baktım benziyor muyum diye saçlarımız aynı mutlu oldum gözlerimin de senin gibi olmasına belki yaşasaydın davranışlarımda sana benzerdi dedim. Fotoğrafınla konuştum özledim dedim özledim al yanına beni de imkansızdı biliyorum alamazdın zaten imkanın olsaydı da almazdın. o arabada bende olmalıydım bende kızdın bana dimi biliyorum böyle düşünmemeliyim ama bazen öyle bir an geliyor ki isyan etmiyor değilim sonra özür diliyorum ne haddime diyorum.Kaderci biri değilimdir ama buna kaderden başka ne denir .Özlemin sürekli taze kabuk tutmuyor gel de son ver hadi gel Annem rüyalarıma gel..
 
Nasıl oluyor da birden aklımda beliriyorsun en hazırlıksız olduğum anda anlayamıyorum düşüncelerine hakim olamaz mı insan ben olamıyorum sen konusunda gözlerime de hakim olamıyorum .Sanırım parkların uzağından geçmeliyim bunca sene geçti diyorsundur ama ben alışamadım ki hiç biliyorum herkes garipsiyor ama durum budur işte....
 
Merhaba.. Ben geldim iyiyim merak etme sadece içtim biraz o kadar.Kızdın dimi biliyorum ama ilk defa yaptığım bir şey değil.. Sen gitmeseydin o arabayla belki şuan yanımda olurdun beni sen büyütürdün hem ben hediyede alırdım diğer çocuklar gibi sana alırdım gerçekten ...Biliyorum biliyorum elinde değildi olmadı her şeye razı olmak ne saçma içinde acıyan kocaman bir yara varken susmak .. Bugün tam 15 sene oldu ne çok dimi sadece 5 yaşındaydım o gün evde bir kalabalık hiçbir şey anlamamıştım anladım artık çok iyi anladım ... Artık sensiz yılları saymaktan da yoruldum her şeyden yoruldum ben kaybetmekten de yoruldum Anne. Beni görüyor musun bilmem ama eğer birazcık olsun duyduysan bunları ya ne bilim gördüysen bil kızın seni çok özledi sana dair sadece 2 anısı olsa bile deli gibi özledi. Ve birazcık olsun sende özlediysen eğer gel ANNE öldüğün günün tam 15.yılında eskiden geldiğin gibi rüyalarıma gel anne lütfen.....

Kızın ..
 
İnsanlar garip diyorum ya sana sürekli gerçekten bugün bir kez daha anladım.Nasıl olaylara sadece tek taraftan bakabildiklerini ve şu lanet önyargılarını nasıl bir kenara atamadıklarını merak etmiyor değilim doğrusu. Hep aynı şeyler biri çıkıp da evet sen farklısın dedirtmiyor bazen insanları tanımaya üşeniyorum .Neyse boşver sen bunları dün yazamadım sana aslında gerçeği söyleyeyim yazamadım değil yazmadım aklımdan sana dair bir sürü cümleler geçti kağıda dökmedim duymuşsundur mutlaka yazmadım çünkü ne yazacaktım hep aynı değiller mi hep tekrar ediyorlar tamam tamam hadi gittim..
 
Merhaba yine ben geldim bilmiyorum neden geldim ama her gece bir şey beni buraya çekiyor kimse bunları bilmek okumak zorunda değil biliyorum sonuçta kimseye bir şey katmıyor yazdıklarım belki sen bile artık sıkıldın aynı şeyleri dinlemekten. Bazen böyle olması senin için en iyisiymiş diyorum yaşadıklarıma bakınca ama sen olsaydın bunları yaşar mıydım bilmiyorum.Herkes aşık olmamı söylüyor saçma dimi aşk unutturur mu insana her şeyi ya da içimdeki o tarif edemediğim acıları dindirir mi? Hiç sanmıyorum insanlar belki de aşkı çok büyütüyorlar gözlerinde ya da gerçekten o kadar muhteşem bir şey.Neyse sen bilirsin ya beni hani gece olunca böyle olurum hep böyle kırık,hüzünlü,umutsuz işte yine gece ve ben yine yalnızım sorun yalnızlık,o,bu,şu falan değil sorun senin olmaman.Biliyor musun canım bu denle yanmaz bir daha yanamaz bu yangın da sönmez.Gel hadi bu gece uyuyacağım eskiden gelirdin ya aynı öyle gel rüyalarıma Anne'm(:
[YOUTUBE]zv2m0ihyV6E[/YOUTUBE]​
 
Seni hastayken daha bir özlüyorum kimse merak etmiyor ne bilim sen olsan diyorum hani merak ederdin yanımda olmasan arardın en azından kızardın yine mi hasta oldun diye. Ben hiç birini hiç yaşamadım asla sabahlara kadar beklemedi kimse ben hastayken duyduğuma göre anneler öyle yaparmış sende yapardın yani ben çok isterdim...
 
Merhaba Anne
Bu kaçıncı oluyor deme ne yapayım başka türlüsünü bulamadım sana yakın hissetmenin .Biliyorsun öyle büyük hatalarım yok arada düzeltmen gerekenler oluyor sana sormam fikir edinmem gerekiyor ben hep senin cevaplarını düşünmekten yorgunum.Her konu da anneleri yanlarında olanları öyle içten kıskanıyorum ki anlatamam telefonlarının ekranın da Annem arıyor yazısı çıkınca yanımdaki insanlardan birinin gözlerim doluyor aslında böyle değildim yani olmamam gerek değil mi seni çok özledim ama onu ne yapacağız? Resimlerin yetmiyor artık ben sana anlatmak istiyorum herşeyi fikirlerini almak seninle gülmek istiyorum diğerlerinin yaptığı gibi ben neden diye sorarken buluyorum kendimi gece yarıları neden seni tanımıyorum anne ? neden sana ait sadece iki küçük anım var ?neden sen ? neden biz? ...
Balkona çıkıyorum sonra o seni beklediğim köşeme oturuyorum gittiğin ama gelmediğin / gelemediğin o yola bakıyorum . kızardım bu yola çocukken sanki seni bana getirmiyormuş gibi seni başka kollarına yönlendiriyormuşta bana ulaşamıyormuşsun gibi kızmıyorum artık . Suçlu da aramıyorum ben artık hiç kimseye kızmıyorum hiç kimseyi suçlamıyorum anne babama da kızmaktan vazgeçeli oldu baya..abime de kızmıyorum artık hiçbir şey için kızsam büyüdün artık Buse diyor susup kalıyorum büyüdükçe ben kendimden başka hiç kimseye kızamıyorum...
 
Söylesene nasıl bir duygudur doğum gününde ölmek hem daha önünde bir sürü yaşayacakların varken daha 10 yaşındayken tek hayalin doktor olmakken ve o dökülüyor diye sıfıra vurdurulan saçlarının tekrar uzamasını isterken nasıldır ölüm şimdi onun için iyi mi kötü mü ? Özür dilerim Meltem'im özür dilerim geç kaldım yanında olamadım özür dilerim bekleseydin biraz daha o mumları beraber üfleyecektik olmadı..özür dilerim daha erken kutlamadığım için ve en önemlisi sen gül diye yalan söylediğim için umut verdiğim için özür dilerim rahat uyu...
 
paradise' Alıntı:
Söylesene nasıl bir duygudur doğum gününde ölmek hem daha önünde bir sürü yaşayacakların varken daha 10 yaşındayken tek hayalin doktor olmakken ve o dökülüyor diye sıfıra vurdurulan saçlarının tekrar uzamasını isterken nasıldır ölüm şimdi onun için iyi mi kötü mü ? Özür dilerim Meltem'im özür dilerim geç kaldım yanında olamadım özür dilerim bekleseydin biraz daha o mumları beraber üfleyecektik olmadı..özür dilerim daha erken kutlamadığım için ve en önemlisi sen gül diye yalan söylediğim için umut verdiğim için özür dilerim rahat uyu...
Genişletmek için tıkla ...

Allah rahmet eylesin , çok üzüldüm bende :(
Allah ailesine sabır versin , mekanı cennet olsun
 

şimdi yoksun, gelmiyorsun, gelemiyorsun, gelemeyeceksin, gelemezsin. kuşlar gene ötüyor, badem çiçek açıyor, balık yiyoruz biz -senin avladıkların kadar asla güzel değil hiçbiri-.. demem o, seyrinde devam eden sürüyle şey var..
lakin hep bir kekremsilik var, hep bir gündüzlerin azalmışlığı var, hep bir kavanozdaki kahvenin bitişi var.
birilerinin anlaması güç bu durumu;belki Edip Cansever belki de Turgut Uyar ve belki geceleri de Nilgün Marmara-
tüm olanlara rağmen, senin kafanda bir insana rastlayamadım, anlaşabilmek için.
çok kızdım, çok ağladım, çok içtim, çok güldüm.. olmuyor..
olmadık bir yere saklanıp seni korkutur ve pazar sabahı gıdıklanma ve mesaj seansına selam çakarım.
Seni seviyorum Dedecik(:
 
Gittin bir daha gelmemek üzere gittin ..
Geleceğim yanına elbet ama buralar da sensiz yaşamam gereken yıllar var/mış
Göz açıp kapayıncaya kadar geçer/miş...
Bazen çabuk geçiyor zaman gerçekten çabuk geçiyor
Bazen tıkanıp kalıyor hani teoman bir şarkısın da diyor ya “Nasıl oluyor vakit bir türlü geçmezken
Yıllar hayatlar geçiyor”

Sensizlik bu evin her köşesinde
Benim her hücremde
Bazen düşünüyorum da nasıl gideceğim ben bu evden öyle alışmışım ki
Odana girdiğimde hala senin kokun yüzüme çarpıyor
Senden sensizlikten başka bir şey düşünmüyorum gibi duruyor/muş
Öyle değil ben yaşıyorum hayatımı
Bilmeyen görmeyen görse bile anlamayan o kadar çok insan var ki anlatmak için uğraşmıyorum..
Sen kulak asma onlara zaten hep öyle konuşur dururlar ben alıştım..
Aşktan bahsediyorlar aşık olunca sensizliği bu kadar takmazmışım
Bu aşık olacağım adam ne kadar mükemmelse artık merakla beklemekteyim aşka bu kadar uzak biriyken nasıl olur bilmiyorum ama herhalde beni ikna edebilen biridir her şeyi unutturacağına göre..

Sensizlikle baş edemediğim zamanlar derslere sarıyorum
Belki bu iyi bir şeydir..
Ben sadece düşünmemek için çalışıyorum iyi notlar almak için değil..
Kimse bilmiyor ama hiç kimse ..
Romanlar okuyorum gerçek hayatla hiç bağlantısı olmayan güzel hayatları,güzel aşıkları,iyi insanları
Yazarın hayal gücüne hayran kalıyorum ve tabii gitarım var ya hani sana çalmıştım bir keresinde hatta mezarlıkta gitar çalınmaz diye yabancılardan da azar işitmiştim 13 yaşındayken pek anlamamıştım olayı hoş 20 yaşındayım hala anlamadım...

Ben seni,anneannemi,dedemi özledim hatta biliyor musun babamı bile özledim konuşmasakta o beni biraz bile tanımasa da özledim..
Abim de özledi meraklanma sadece söylemiyor belki sana söylüyordurda benimle konuşmaz bu konuları neyse..

Nasıl başladım nasıl bitiriyorum benimde tarzım bu işte çocukken ne çok gelirdin geceleri büyüdükçe gelmez oldun benden uzaklaşır oldun da ben senden bir türlü uzaklaşamadım sıcaklığını tam olarak hissedemediğim o iklimi özledim anne kokunu özledim..Sana ihtiyacım var benim ve gel anne...​
 
Selam. Yoktum uzun zamandır dersler falan işte. O değil de bazen yazmak yetmiyormuş beni anlayacak tek bir insan olsa her şeyi anlatsam ya da en azından birazını ne bilim öyle klasik cümleler kurmasa diyecek bir şey bulamıyorsa bulmasın bir şey demesini beklemem ki sussun yeter ben bilirim anladığını sözcüklerle avutmaya çalışmasın boşuna.
 
Hani bazen olur ya kendini önemsiz kimsesiz hissettiğin zamanlar hah işte tam o zamanlardayım. Kendimi hiç bir yere ait hissetmiyorum İzmir'e bile ne garip oysa bu şehir benimdi ben onun..Hiç bir şey mutlu edemez oldu beni içimde kimsenin dindiremediği bir huzursuzluk ne yapsam ne yapsalar gitmiyor ..
Mutluluk çok mu uzak artık bana ? Hangi ara vazgeçtim mutlu olmaktan ya gülümsemekten? Eskiden de böyle suratsız mıydım ben? Ah hepsi özlemden hepsi o özlenen ama gelemeyecek olan sevdiklerimden...
Kızın gülmeyi bile başaramıyor eskisi gibi Anne..Büyüdükçe mutsuz oluşumdan,kendimi yalnızlığa itişimden gelmiyorsun dimi rüyalarıma..İstediğin gibi bir evlat olamadığım için dimi olsun varsın be Anne'm geçer elbet bir gün bu hissizlik bu huzursuzluk...
 
Sana sorular sormak istemiyorum bu defa. Çevremde hiç kimse yok içimden geçenleri anlatmak için hoş birinin de çıkıp sorduğu yok ya o ayrı tabi. Biliyorum ben yaptım her şeyi ben uzaklaştırdım insanları kendimden çevremde hep eğlendiğim insanlar aşk acılarını dinlediğim ama benim hiç bir şey anlatmadığım insanlar neyi bekliyorsam. Susup susup içmek başkalarının dertlerinin dinlerken içmek yalnızken içmek, gülmek kahkahalarla gülmek ,salak saçma dans etmek ,bağıra çağıra şarkılar söylemek yetmiyor lanet acının dinmesine yetmiyor ne yapsam acıyor .Kimse anlamıyor belki anlatmadığım için belki anlatsam bile dinlemedikleri için belki de yaşamadıkları için hep belkiler işte..Anlatsam ne olacak ki yine söylenecek sözün bittiği yerlere geleceğiz yine kelimelerle teselli çalışmaları hep aynı şeyler işte..
Bunları da okuyan var ya sanki yazıyorum olsa ne olur olmasa ne olur orası da ayrı bari sen duy diyeceğim de sanırım artık duyduğuna da gördüğüne de inanmıyorum..
 
İçim içime sığmıyor yine bugün..​
 
Bugün ne anlatacağım bilmiyorum aslında yıllardır sana hep gereksiz konulardan bahsediyorum hatta dinlediğinden emin olmak için onay soruları yöneltiyorum.Asla cevap alamadım sana anlatmaktan da yazmaktan da vazgeçmedim ben yalnız kaldığımda hep sana sığındım ağladığımda senin toprağına akıttım gözyaşımı ah o ellerini öpmek isterdim toprak kokusu seni değilde yağmuru hatırlatsın isterdim ..Her gün seni anıyorlar sokaklarda her gün senden bahsediyorlar yanımda sonra da unut Buse diyorlar alış diyorlar mümkünmüş gibi kendileri yapabilirmiş gibi . Yapamıyorum ben çoğu şeyin üstesinden gelsem de sensizliğin üstesinden gelemiyorum.Sus Buse diye bağırma bana sussam ne sus sus nereye kadar? tamam tamam üzmek yok seni aman duyarsın falan bunca yıl duymadıklarını...
 
Bir gece yarısı yanıma gelip artık ağlama unut demiyorum hatırlamamaya çalış diyorum demişti bu konu hakkında hiç konuşmazdık onunla sadece o gece konuştuk.
Umut demişti umut birazcık umut et
Umut et ki bir gün gerçekten iyi olalım
Mutluluğu bekleme sen git ona
Evet aynen böyle demişti
Oysa o kovmuştu çok önceden umudu da mutluluğu da evimizden
O vazgeçmişti her şeyden
Bana da böyle olması gerektiğini söylemişti
Ona o gece sadece şöyle dedim;
Mutluluk çoktan veda etti bize
Nasıl unutursun o günü el sallamıştık beraber hani .​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri