"Ertelenmiş bir niyete, yolculuk vakti."

P
⚪ Konu sahibi son olarak 137 gün önce görüldü
O kadar zor mu yanımda olmak? Rüyalarıma bile gelmemen tam olarak ne demek anlayamıyorum söylesene benden ne kadar uzaklaştın hangi ara gidebildin bu kadar yolu kendimi sana candan bağlı,nefes kadar yakın hissederken nasıl? aklım hayalim almıyor..
 
Sana dair ne varsa söylemedim mi güzel yüzlü kadın ben sana seni özlediğimi söylemedim mi dağ oldu hasretin yüreğim kaldıramıyor artık gelemeyeceğini bile bile gel diyorum Anne'm gel ..
 
Bir şarkı da "hangi rüzgar aldı seni hala üşütüyor beni" diyor ben ufakken rüzgarın sana değip bana geldiğini düşünürdüm çok severdim o yüzden rüzgara karşı kollarımı açıp durmayı üşütürdü hala üşütüyor yokluğun rüzgara karşı durmasamda hala soğuk gecelerim evet içiyorum yine belki inandığım yerlerde olmadın hiç belki yıldızlarda bile yoktun buralarda olsan diyorum mesela şuan yanımda olsan ben sevilmek istedim sadece ufakkende şimdide bir yerlerde olmana ihtiyacım vardı tanıdık bir yerlerde işte gel desen gelebileceğim bir yerlerde hani ufakken rüyama gelmiştin arka bahçedeki portokal ağacının oraya gece uyandığımda koşa koşa oraya gitmiştim yoktun oysa saatlerce bkledim ben seni orada ben yine aynıyım hala inatçıyım hala mızmızım hala kimseye küsemiyor,kızamıyorum hala kinden çok uzaklardayım ben hala herkesin güvenilir olduğuna inanabilen biriyim sen tanımıyorsun beni bende seni iki yabancıyız aslında belkide sadece ben öyle sanıyorumdur .Belki bunların hepsi boşa gidiyordur belki artık sen gerçektende ... neyse
 
Bazı şeyler çok güzel müzik gibi alkol gibi bazı şeylerde çok çirkin yokluğun gibi.
 
Zaten bütün yollar gitmeniz için varlar..
 
Sevdiğim insanlara bir türlü kendimi sevdiremedim ben babama bile kal diye yalvarmama rağmen gitti sevmiyormuş oysa ben o yaşıma kadar en çok babamı sevmiştim şimdi de durum böyle dostlarım bile düşman oluyorlar bana bir bir. Garip onlar için yapamayacaklarım o kadar azdı ki yok bile sayılabilirdi oysa onlar benden ilk vazgeçenler oldular hep.Değişen sadece benim artık gidenlere kal dememem.Sadece hala üzülüyorum bir insan nasıl olurda kendini hiç sevdiremez ?
 
-Aşk nedir?
+Bilmiyorum çok duydum adını da bana uğramadı.
-Peki ya sevgi ?
+Bildiğimi düşündüğüm hissettiğimi sandığım bir duygu.
-Sevgi gerçekten var mıdır?
+Bilmem belki benden çok uzaklarda belki çok yakınımda ama bulamıyorum çocukluğumdan beri saklambaç oynuyoruz onunla.
-Sen hep böylemisindir?
+nasıl?
-Böyle işte u/mutsuz.
+Evet bilhassa geceleri böyeyimdir umut etmem. Ölmüş birinin gelmesini dilemek umutsa eğer ben çok u/mutlu biriyim.
-Belki de uyumalısın o zaman geçer.
+Belki de..​
 
Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim. Kederli olduğum da söylenemez zaten. Buna sebep de yok çünkü. Ne taze bir ölüye sahibim, ne felaket geçirenlerim var. Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.

Cahit Zarifoğlu​
 
ZeN' Alıntı:
Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim. Kederli olduğum da söylenemez zaten. Buna sebep de yok çünkü. Ne taze bir ölüye sahibim, ne felaket geçirenlerim var. Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.

Cahit Zarifoğlu​
Genişletmek için tıkla ...

İyi ki yok (:
Çok teşekkür ediyorum(:
 
Canınız hiç birşey yapmak istemez bazen içinizde garip bi his nasıl anlatılır nasıl geçer bilmezsiniz.Ağlamak gelir içinizden ya ortam müsait değildir ya da ciddi ciddi ağlayamıyorsunuzdur.

Şuan o haldeyim işte ciddi ciddi ağlayamıyorum beni ağlatan şarkılar bile ağlatmıyor şuan özlediğim çok şey,çok insan var hiç biri gelmeyecek bazen ölüm ne kadar kötü olabilirse bazen o kadar iyidir işte.Her yeri ağrıyan acıdan kıvranan birinin yaşaması eziyetten başka bir şey değildir dimi?Şuan bahsettiğim tamamen fiziksel acıydı.

Ya fiziksel olmayan acıdan kıvranan biri?Ah onu bende bilmiyorum ki.Belki onlar çoktan ölmüştür her nefes alan yaşıyor mu ki?
 
İçimde garip bi duygu boğazımda bir düğüm anlatacak,anlayacak birini bulamadım yine sana geldim.Geceler uzun geceler siyah ve ben yine aynı artık ağlayamıyorum galiba öyle içime sığınıp kalıyorum.Üşüyorum ellerim buz tutuyor neden bilmiyorum hiç böyle olmazdım durup dururken sinirlenmezdim öyle durup dururken hüzünlenirdim bi. Büyüyemedim hala küçük kız çocuğu gibiyim bunu görmemen ne acı oysa senin sevgine ne çok ihtiyacım var özledim ANNEEE! Ben benimle olamayan her şeyi çok özledim beni bırakıp giden herkesi çok özledim beni sevemeyen herkesi çok özledim.Ben uyumak istemiyorum ben karanlıktan korkarım bilirsin ama şöyle bakıyorum da hiç aydınlıkta kalmamışım be.
 
Şu sıralar korkuyorum kaybetmekten.Bir kez daha kabullenemem yenilgiyi bunları düşününce dışarı atıyorum kendimi nefesim daralıyor ,ciğerlerim acıyor,gözlerim doluyor.Herkes gidici bunu bilirim ama herkesin gittiğini kabullenmek zor ki hala kabullenemediğim gidişler var.Elimden hiçbir şey gelmiyor kimsenin de gelmez zaten bazen kendi istekleriyle bazende mecburen gidiyorlar dur desen durmazlar,duramazlar kal desen zaten imkansız kalmaları.Sana tek düşen arkalarından bakıp kalmak bazen ağlamak her geçen gün daha çok özlemek insan ne kadar kızarsa kızsın her yeri yıksın döksün işe yaramıyor.Acı çok acı dinmek bilmiyor.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri