Çocuklukta yaşanan sanrılar

Konu sahibi son olarak 1 gün önce görüldü
kendi adıma;

* camii minaresini allah sanmak
* okulun isminden dolayı okul müdürünü mehmet akif ersoy sanmak
* trafik canavarını arabada karşımıza çıkabilecek bir çeşit canlı sanmak

saf salak bir çocuk da değildim halbuki ama olabiliyor böyle şeyler.
 
Ben gökyüzünu allah sanıyordum.
Bence çok doğru bir varsayım. Her yeri görüyor işte. Daha mantıklı.
 
Hangisini yazayim bilemiyorum.s
 
O kadar kalabalık sülaleydik ki herkes Sivaslı sanıodum herkes bizim sülaleden biliodum .
Ciddi mallık içeirir.
 
Dünyayı mahallemizden ibaret sanıyordum :) 6 yaşında Ankara'ya gittiğimde bu insanlar neden evlerine gitmiyor demiştim :)
 
Ben de Atatürk'ü Allah saniyordum..... tövbe yarebbim.

Ben de annacım ahhaha.

Ev telefonları vardı ya. elektrik priziyle çalıştığını sanıyordum. Babamın aldığı yeni telefonu alıp koşarak elektrik prizine takmıştım, yanmıştı ve o çıkan sese çalıştı diye sevinmiştim... sonra babamın heybetli sesiyle irkildim ve o an durumun aslında öyle olmadığını anladım...
 
Sanrılarım tam bir kıyametti. Anlatsam 3 sezon dizi çıkar .
 
Çocukluğumun üstünden çok hayli zaman geçti öyle basit dertlerim hiç olmadı
 
maxresdefault.jpg


şu bisküvi yüzünden ay'ı böyle zannederdim :/
 
Gece tuvalete kalktığında oluşan, arkandan biri geliyormuş hissi (kimse yazmamış).
 
Son düzenleme:
Allahı gökyüzünde oturmuş sakallı bir dede imajı ile düşünüyordum. Filmlerin etkisi herhal.
Edit: Elinde asası da vardı. Tövbe tövbe.
 
Bu konu daha yalın ve nobran bir başlık ile açılmıştı
https://www.ircforumlari.com.tr/irc...4-cocukken-sahip-olunan-salakca-fikirler.html
Tekrar yazmaya usenip kopyalıyorum yazımı
Atm`lerin içinde de adam var zannediyordum , bu yüzden korkardım atm`lerden

Her katta bir asansör var zannederdim mesela , asansörler hareket ettiğinde bir birine çarpmadan nasıl gidiyor diye fikir yürütmeye çalışırdım mesela üstten gelen alttan gelen ile sağ ve sol kanallarda ayrılıp birbirlerini geçtikten sonra tekrar aynı noktadan aşağı ve yukarı hareket ediyorlar zannederdim.

Eminönüne gidelim diyen akrabaları evin önünde zannederdim

Bu sene bodruma gidicez diyenleri , evin bodrumunda zannederdim

Aynaların diğer tarafında bizim paralel bir yaşantımız var zannederdim

Şimşekleri tanrıların birbirlerinin fotografini çektiği flash ışığı zannederdim

Gremlinleri gerçek zannederdim , buggs bunny nin o lanet çizgi filmi yüzünden.
(En sonunda uçağı parçalayıp düşürüyorlardı)

Tanrıyı , üniversitelilerin giydiği cübbeden ve şapkadan giyip , ayakta durarak dünyanın önünde 2 elle yönettiğini zannederdim böyle uzun uzun sakalları var falan

Heykellerin gerçek insan olup , üzerlerinin kaplandığını zannederdim.
 
Son düzenleme:
kurban bayramlarında yollarda gördüğüm bokları zeytin çekirdeği sanmam
 
boyle sanrılarım oldugunu hatırlamıyorum. ben hep yaramazlık yapmakla mesguldüm ya.
 
kendi adıma;

* camii minaresini allah sanmak
* okulun isminden dolayı okul müdürünü mehmet akif ersoy sanmak
* trafik canavarını arabada karşımıza çıkabilecek bir çeşit canlı sanmak

saf salak bir çocuk da değildim halbuki ama olabiliyor böyle şeyler.
mehmet akif ersoy olduğunu sandığım okul müdürüm geçenlerde vefat etmiş, öğretmenimin facebook sayfasında gördüm. adamla ilgili birebir tek anım; 1. sınıfın ilk günlerinde tenefüs bitmiş ve herkes sınıfına girmişken alt katın koridorunda başı boş dolanan beni gördüğü gibi kulağımdan tutup ta sınıfıma kadar öylece götürmesi. sınıfa girince de "hocam bu küçükbaş sizin galiba" gibi bi laf etmesi. kjdfjk şimdi birinin çocuğuna bunu yapsalar çocukta ne çeşit bir özgüven sorununa yol açacağına dair mahkemelik olurlar. allah taksiratını affetsin müdürüm, bak dün kulağımdan tutup götürürken bugün otuz da doldu.
 
Geri