Ne zaman memlekete gitsem mutlaka uğrarım mahallede çok kimse kalmasada kız kardeşim orda yaşıyor hala onla birlikte çocukluğumuzun geçtiği evin kapısında oturur sohbet ederiz biraz neşe biraz hüzün derken vaktin nasıl geçtiğini anlamayız hiç en çokta babannemin kulakları çınlar.