hatırladığım kadarıyla (gidebildiğim kadar eskiye gittim) beni ilk dehşete düşüren, korkudan altıma ettiren, sinirden çileden çıkartan en travmatik film boş beşiktir. yılda mutlaka birkaç kere aklıma gelir hala ve fatma girik'e ayrı kartala ayrı söverim sinirden.
ikincisi, her ne kadar biraz daha büyümüş olsak da yine bir şekilde bizi korkutmayı başarmış süt kardeşlerdir. evet, bingo! gulyabani!11!!!1 herhalde korkmayanınız olmamıştır o karanlığın içinden koskocaman bir yaratığın, aşırı komik bir filmin içinde çıkagelmesiyle. tüylerim diken diken olmuştu.
üçüncüsü, tromerstir. bak hala aklıma geldikçe sinirden ellerim titriyor. o or*spu çocuğu canavarın kafasına kafasına vurasım gelir hala. bölüm sonu canavarı gibiydi hibinenin evladı, ölmüyordu ya bi türlü ekran başında nasıl sinir krizi geçiriyordum. tabi oradakilerin de mallıklarına ayrı tilt olmuşluğum vardı. o kadar çok etkisi altında kalmıştım ki filmin, tarlada filan çalışırken toprağın içinden filan çıkagelecek diye tüylerimin ürperdiği çok olmuştur.
dördüncüsü de ehe heheh şey :ddd ergenlik işte, bilirsiniz show tv falan :/ yine bi umutla açtığım gecenin birisinde o sufatına tükürdüğüm freddy krueger'i gördüm ya sinirden elim ayağım boşalmıştı.
