Chiron

S
  • Kullanıcı Simurg
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
Ümit hoca...
Vefat etti üç gün önce, mesleğinin başında,çok başarılı gencecik bir insandı.
Cerrahinin at bölümüne bakan yere arada sigara-kahve molasına çıkardı,karşılaştığımızda sohbet ederdik hep.
Onca başarı,doktora emek...kül oldu...Severlerinin burukluğu bir kaç ay sonra hayat mücadelesi kıvamına da geri dönecektir.
Hayat cenga gibi adeta; her bir parça bir hırsımız,bir idealimiz,bir hayalimiz... içindeki tek bir parça hepsini yerle bir etmeye yetiyor, o da ölüm.
Konya'nın tek avantajının berrak olması olan klasik kuru bir gecesinde,bir ders molası kahvemi alıp gökyüzüne baktım uzun uzun... 'Ne kadar değiyor?' bunu sordum kendime.
Tükettiğim nefes şu ana değiyor mu mesela,dışarı çıkıp deli gibi bağıra bağıra,hoplaya zıplaya koşsam daha çok huzur bulur mu ruhum? Dünyaya kazık çakacakmış gibi onca; hayal,hırs,arzu,kahkaha,hüzün denizinde yüzmek ne kadar da manasız...
Çok daha derin, çok daha özel bir anlamı olmalı hayatın.
Keşfedebilmek 'Ümit'i ile.

Mekanın cennet olsun.​
 
Saf kötülük var mı sahi? yoksa problem görmek istemediklerimizde ve anlamak istemediklermizde mi?
Hangi canavar; terbiyecisi olmadan, zincire vurulmadan tam manasıyla canavarlaşabilir?
Hayatta her eylemin mantık sınırlarından geçebilen bir açıklaması var mıdır?
Buraya kadar iyi guzel,peki pratikte? yüzsüzün Murat, ya da insanların- bir çoğunun- ne hissettiği/hissedebileceği ilgi alanına girmiyor eskisi kadar.
 
Çok geç kalmak, yalnız kalmaktan daha yıkıcıdır.
Hep sonradan dank eden kıymet anlamalarınızın kökeni de bu: Nedenini kendinizin bile bilmediği yalnızlık korkusu.
Bu korkunun farkında bile değilsiniz ve farkında olmadığınız duygularınızın bünyenizde oluşturduğu saçma girişimler ve tercihler geç kalmanıza sebep oluyor daima.
Duygularınızı tanıyın, onları bastırmayın ya da onlardan kaçmayın 'şu an neden böyle hissediyorum' sorgulamalarına arada bir girişin en azından.
Zoraki duygusuzluk ve akabinde takılan akıl maskesi sizi zayıf kılar.​
 
Kolay olmamalı aslında sevmek ya da anlamsız olmamalı.
Sırf bize gülle koştu diye sarılmamalı birilerine, 'acaba ve 'neden' yumurtalarını kırıp terbiye edebilmeli duyguları.
Zaaf tılsımının ruhu esir almasına izin vermemeli.
İstediklerimizi, işitmeyi arzuladıklarımızı bize herkes sarf edebilir.
'Neden?' diyebiliyor muyuz işitince?

Orası önemli.​
 
Güneş yüzü görmemiş, yeryüzünün gelmiş geçmiş en erdemli davranışını sergileseniz, yara açtığınız bir şekilde dert olduğunuz insanlara daima batacaksınızdır.
'Söz Gümüşse Sükût Altındır' tarzındaki susma sanatını betimleyen sözlerin asıl anlamını da daha iyi kavrıyoruz bu vesileyle.
Susun,açıklamayın ve huzurlu hissedin.
Kişisel mutluluğunuz, insanların algısına bağlı kalmasın; halis mutluluk bu noktada saklı.
 
Huzur ya da huzur yoksunluğu bir duyguyu eksik ya da yoğun yaşamaktan ziyade, o duyguyu tanıyıp tanımamakla ilgilidir.
Bir olay ya da kişi karşısında sıkıntı-coşku-sevgi-nefret-üzüntü ya da öfke gibi gelişen reaksiyonlara 'neden?' sorusunu yönelttiğinizde sekmeyen bir cevap alabiliyorsanız,kuvvete muhtemel huzurun ya içinde ya da sınırlarındasınızdır.
Somutlaşabilen sorular ve cevaplar, çözümleri kaçınılmaz yapar.​
 
Bir insanı mutlu etmek kolay değil.
Bir insanı 'gerçekler' çerçevesinde mutlu etmek kesinlikle kolay değil; iyi hissetmek için hayal dünyasında yaşamaya,derin bir uykuya dalmaya razılar.
Uyandırmak densizlik olur.
Eşlik et ya da usulca çekil ayak altından.
 
İnsanlar...
O kadar çok sonsuz üç nokta koyasım var ki...
 
Kampüsün ortasında biri kafasına sıkıp intihar etmiş.
Uzaktan bildiğim biriydi...
Hayat ne kadar tuhaf; kan damlası gibiyiz.
Ne kadar zengin,ne kadar başaralı, ne kadar enerjik olursak olalım final belli fakat zamanı belirsiz.
Terfi edeceğimiz gündür, evlenme teklifi edeceğimiz gündür,evleneceğimiz gündür ya da hiç beklenmedik başka bir gündür belki de...
Hayatın beşeri hırslardan,ihtiraslardan çok daha kıymetli bir anlamı olmalı...
Bu öyle bir anlam olmalı ki, ölüm bile unutturamamalı.​
 
Tercihlerimiz bizi biz yapandır... yapılan tercihe göre zaman, "iyi" ya da "kötü" sıfatı koyar şahsımızın önüne.
O kadar.
 
Kendini biliyorsan konu kapanmıştır.
Niye öyle oldular, niye böyle oldular bomboş cümle kalabalığı olmaktan öteye gidemiyor.
 
Sevmek hatalari ortmek degil, zorluklari asmaktir demis yazarin biri.
Ne guzel demis!
Tanri kulaklariniza ve gozlerinize sifa versin diye dipnot birakayim ben de.
 
Ne olduğunu biliyorsan güzel.
Ne olmadığını biliyorsan çok daha güzel.
; )
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri