Böyle bir başlık aslında yok, ben de

🕒 Konu sahibi 1 saat önce aktifti


"Siz sadıklar! Ama bilirim, bilirim,
Çabuk sağalmaz bu sevgi acım benim,
Söylemez hiçbir umut şarkısı bu, avunan
Ölümlülerin söylediği gibi gönülden bana.
Çünkü onlar, bize göksel ateşi ödünç verenler,
Tanrılar, kutsal toprağı da bağışlar bize.
Kalsın bu öyleyse. Bir oğlu gibiyim ben
Yeryüzünün: Sevmek için yaratılmış, acı çekmek için."

Hölderlin seni seviyorum adamım.
 
derdini en muzip ifadelerle anlatabilenlerden cicek atlasi. sozleriyle ilmek ilmek varolusculugu islese dahi, ifade bicimiyle tebessume sebebiyet veriyor.
cunku varolusculuk hirpalar biliyorsunuz.





Eklektik felsefeyle bozdun
Devindin
Benden ne istersin
Ne versem beğenmezsin
Sorun bence ortada
Ortalarda bir yerlerde
Ne dersin
Yanlış ruha yanlış beden giyersin
Mihnetin bu galiba psikolojik arıza

Olmuyor kardeş olmadı
Ne yaptıysan olmadı
Meşhur boşluk dolmadı
İçin sustu olmadı
Ne yaptıysan olmadı

Zamanla yağlı güreş tuttum
Yenildim
Gördüm ki görmemekle görmek hep aynı
Hata bende yüzleştim
O kapandı ben deştim
Bilemedim
Olur sandım oyun çıktı şaşırdım
Zannedersem zannettim
Çoğu şeyden çark ettim

Olmuyor kardeş olmadı
Ne yaptıysan olmadı meşhur boşluk dolmadı
İçin sustu olmadı
Ne yaptıysan olmadı

İşte yine aynı sebep aynı acı
Hani tecrüben hani koymazdı

Sarayım mı en başa
Hayatı bildiğimi sandığım o genç yaşa tip dünya
Temiz duygulara pisleyen dip dünya
Kendini kandırmayanı üzen fit dünya
Özünü kendi bile bilmeyen it dünya
Olma böyle anlamsız olma
Kırdın şevkimi dünya
Vaadin olsa da hülya yoksun gözüm de dünya
 
tumblr_cda82b8adc4d35eebfb4a841479988d9_f99002ed_2048-768x1263.jpg

Duygusallastim bu ara. Insan ilişkilerine yönelmeyen enteresan bir duygusallik bu.
Fatalistlerden aciliyor konu, tartisasim yoksa kendi bilinmezlige duydugu korkunun tezahuru diye cok havadan gecistirirdim. Bugun bundan bahsederken bilinmeyenin uvey cocugu olan korkunun yaptirimina maruz kalan insan varligina uzuluyorum. Misal need ile z kusagini konusuyoruz az once, dahili oldugum kusagi bi guzel eleştirip gulup soyleyip sonra kendi kosemde magazin dergisi okuyan da niçe okuyan da hayati anlamlandırma cabasi icerisinde deyip, cirpinisimiza ic cekiyorum. Ya acimaya basliyorum, ya reglim bitince her sey düzelecek.
Bir pekistirme. Calan parcadaki evin yol, evin yok arama bos yere cumlelerine binaen, belki de sicakkanli hayvan olup dunyanin her bucaginda yasayabildigimiz icin temelde bir yerde hepimiz aidiyetsizlik hissindeyiz ve uzerine inanc insa ediyoruz. Zaten biz degil miyiz isirik aldığımız icin aramakla lanetlenen.
Ay ne bileyim.
Ben zaten hicbir sey bilmek istemeyen bir kadinim ve sirf bizim de boynuzlarimiz pencelerimiz yok diye bilinc denen bu topragi enerji olan cehennemde yasamayi ister miydim? pardon, istemek de bilince dahil ve bu konuda evrime kirginim.

Simdi biraz da blues tinilariyla öküz irdeleyelim.
:emoji_cat:

 
Son düzenleme:




Harikulade.
Psikoloji terminolojisinde saksafon sesinden tahrik olmayi ifade eden bir kavram var mi acaba?
benimkinde var da.
taranta babu'dan mektup var.



Roma!
Kovadis Roma?
diye sorma!
Bizim oraların güneşi gibi aydın
ve ortada bu!
Sus TARANTA - BABU!
Sevgiyle saygıyla,
gülerek
haykırarak
sus!
Dinle bak:
zincirlerini kırıyor
Roma'nın varoşlarında SPARTAKUS!
 
Ahmed Arif ile ifade etmek istiyorum:

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Sus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.
Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu.
Bir daha hangi ana doğurur bizi?
 
20200818_020858.jpg

Olgundur meyveler, ateşe daldığından, piştiğinden
Ve yeryüzünde sınandığından; ve yasadır
Her şeyin oraya girmesi, yılanlar gibi,
Peygamberce, düş kurması
Göğün tepelerinde. Ve çok şey
Omuzlarda bir
Odun dengi gibi
Alıkonmalıdır. Fakat kötüdür
Yollar. Çünkü huysuzca,
Atlar gibi, koşuşur
Unsurlar ve eski
Yasaları yeryüzünün. Ve hep
Sınırsızı aranan bir özlemle.
hölderlin'den
 
20200830_041823.jpg

Selam.
Icimde ölgün bir his var ve ben bunun bir yanlislik olmadigini biliyorum.
Yanlisi, hastasi yok hicbir dusunce veya yuvasinin. Zihinler kirlenmiyor. Pak da degil.
Zihin, zihin iste. Deneyimlerken sonuca evriliyor.
Vahset bi dongu bu. Acımasız.
ve oluşun kendisi.
ne timarhaneye ne enlere ne de tepelere inanc.
deliligin uçların ve diplerin zevki var.
iyi geceler.
 
Geri