Böyle bir başlık aslında yok, ben de

🟢 Konu yazarı şu anda aktif
Yalınayak
budist
bir
rahibinki
gibi
ayakabı
kutusunda
seyyar
varoluş
kaygılarım



Varlığın
edilgen
bir
ispatıdır
yaşamsal
tanımlamalarımıza
istençli
bir
yok
oluşla
kıymak


 
Herkesle öpüsebilir,
herkesin elini tutabilir insan, herkesin dudagina yapısabilir ve
herkes herkesle uyuyabilir inan bana, herkes herkesi seviyormus gibi yapabilir.
İnsan istedigini elde etmek ugruna nice fedakarliga katlanabilir, iktidarın kıvılcımıyla alev alabilir. Muhtesemdir insan, insan bedeni..
acıyı görmezden gelebilir, kanayanı kurutabilir, kırıgıyla kosabilir,
iki elini ziraaat makinasina kaptırıp ambulansi arayabilir insan, yasamla askin askla "bilinme sancısının" motivasyonu aynidir.. ilkeldir arzularının kaynagi. Einstein ve felsefe de sifiri tüketir..
Binlercesini öldürür de bir kez dönüp bakmaz geriye. Bugün "olmasa yasayamam" dediklerinin cenazesinde yarın saf tutabilr.. Sırtındaki kayayi sürüklemeyi göze alabilir sisifos misali her uyanisinda.
Fakat bi sey var,
kimse kimsenin kusurlarına bu kadar icten gülümseyemez sabahin besinde, iki saate bu kadar dalgayi sigdiramazmis sahici degilse hissi..
Sigara saracak ve üzerine uyunacak cok konu, nasihatine uyulacak cok fazla es dost sözü var ama icimden gelmiyor ki hic.. :)
"gördügüm rüya?öyle güzel ki.
gercege gönmek iyi bi fikir mi?"
images.jpeg-75.jpg
 
Her seyin bka sardigini düsündügüm döneminde hayatimin, bu parcaya denk geldigimde iki gün yatagimdan hic cikmadan replay dinleyip durmustum da, odama gelip "ne Oluyor" diye sorduğunda
beni hic göremeyisini ilk görüsündü.
İki nota bi pesin formülünden cikip,
senle aramizdaki mesafenin ölcüsüne dönüstügü ilk andi hani.
Sen karsimdaydin yine, ben daginiktim yikanmamistim ama fena güzeldim.
karsimdaydin senelerdir oldugun gibi,
ne oldugumu kim oldugumu anlamak icin seni ararken,
muhatabi olmayan sesim sonsuzlukta kaybolup giderken karsimdaydin yine sen.
Bugusunu hic silemedigim yansimam olarak kalmadaydin hep,
aynasinda cocukluk hatiralarimi, korkularımı hayallerimi ve genc kiz olmaya baslayisimi ama büyüyemeyisimi toz gibi tasimaya devam etmede belki de..
bir seye sahip olmanin ceremesidir belki bu -bi aska, bi gecmise, bi inanca sahip olmak gibi- bi cocuga sahip olmanin misal.
Saclarimi yine balik sirti ördürmüs durumdayım, yine yatagimin dibindeyim, ayni o on yedilik kizim bu gece

ama yine mutsuz degilim, sensizlik düzleminde seninle bulusabilmek icin "bi sarki" ile isinlanabilmeyi kesf etmis olmanin mesutlugunu yasiyorum sadece :)

Ne demis Rumi,

"Her gün bir yerden göçmek
Ne iyi,
Her gün bir yere konmak
Ne güzel,
Bulanmadan, donmadan akmak,
Ne hoş
Dünle beraber gitti
Cancağızım,
Ne kadar söz varsa
Düne ait,
Şimdi yeni şeyler

Söylemek lazım..."



 
Son düzenleme:
"ben fazlasini harcamayi coktan göze almistim" diye kestirip atmak gerekiyor sanirim.
bazen dinlenmek icin, bazen kacarcasina
bazense aslinda orada hic olmadan, orada olmayi hayal ederek..

bazen tanidik bi öpücük isteyip,
sanki hic zaman gecmiyor gibi -ve sanki hic bozulmadan kalacakmis gibi o an zamansiz. Oyle bi günde ben de kalktim, kendime geldim

 
Var aslinda var ama neyse..
Tamam gidiyorum.
 
Geri