Birine alışmak mı daha tehlikelidir, ona bağlanmak mı?

Konu sahibi son olarak 87 gün önce görüldü
Bağlanmak, bir yerden sonra insanı esir eder ve karşı tarafın her şeyine katlanmak zorunda bırakır ancak bağlılık hissetmek, insanı özgür kılar çünkü kendi iradenle verdiğin bir karardır. Bağımlılık ve alışkanlıkta, irade devreye girmez ve eylemler otomatikleşmeye başlar.
 
Alışınca bağlanıyorum
 
İkisininde tehlikesi yok duygularını yönetebildikten sonra,

ama alıskanlıkla ilerleyen ilişki sevgi getirmez..
 
İlişkilere bu kadar anlam yüklemek en tehlikeli olan şey.
Herkesin yeri dolar, herkesin alternatifi vardır bu hayatta.
Tek önemli olan şey aile. Ona da sımsıkı bağlanmak gerekiyor.
 
Her şeyin yeri dolar.Acı da,sevgi de sonsuz sürmez.Melankoliye vurup kendinizi yok etmeyin.
 
Bağlanmak daha tehlikelidir bence çünkü kaybedildiğinde acısı derindir.

İkisi aynı şeyi değil.
Bağlanmak acı verir.
Alışmak bir süre sonra geçebilir.
Sigara gibi düşünün.


Ya sence ?


Sigara gibi değil işte. Bağlanmak ve alışmak aynı bence. Aynı olmasa bile birbirine benzer acılar. Evet ACI. Ve bunu en başında anlıyorsun en sonunda değil.

Alışmak; Her gün konuştuğun insana bir gün yazmaman, aramaman gerekir. Dışarda görürsen görmezden gelmen gerekir.
Bağlanmak; Bir takıntı gibi, onsuz bir dünya düşünemiyorsun ve kendi öz saygını yitiriyorsun bazen.

Fark ne? Bunu bana birileri açıklasın.
 
Sigara gibi değil işte. Bağlanmak ve alışmak aynı bence. Aynı olmasa bile birbirine benzer acılar. Evet ACI. Ve bunu en başında anlıyorsun en sonunda değil.

Alışmak; Her gün konuştuğun insana bir gün yazmaman, aramaman gerekir. Dışarda görürsen görmezden gelmen gerekir.
Bağlanmak; Bir takıntı gibi, onsuz bir dünya düşünemiyorsun ve kendi öz saygını yitiriyorsun bazen.

Fark ne? Bunu bana birileri açıklasın.
Alışmak, birinin varlığına zamanla uyum sağlamaktır, gitse boşluk olur ama hayat devam eder. Bağlanmak ise o kişiyi hayatının merkezine koymaktır, gittiğinde sadece boşluk değil, sarsıntı yaşarsın asıl acı olan da bu...
 
Alışmak, birinin varlığına zamanla uyum sağlamaktır, gitse boşluk olur ama hayat devam eder. Bağlanmak ise o kişiyi hayatının merkezine koymaktır, gittiğinde sadece boşluk değil, sarsıntı yaşarsın asıl acı olan da bu...
Bu beni tatmin etmedi/etmiyor.

Alıştığım insanın boşluğunu kolayca doldurabilen biri değilim. İster tek başıma, ister başka biriyle. Hayat devam ediyor ama nasıl? Hayatındaki insana alışmışsan veya bağlanmışsan hayatında bir iz bırakmış demektir. Kolayca unutabiliyorsan duygusallığını sorgulalarım kendimce.
 
Bu beni tatmin etmedi/etmiyor.

Alıştığım insanın boşluğunu kolayca doldurabilen biri değilim. İster tek başıma, ister başka biriyle. Hayat devam ediyor ama nasıl? Hayatındaki insana alışmışsan veya bağlanmışsan hayatında bir iz bırakmış demektir. Kolayca unutabiliyorsan duygusallığını sorgulalarım kendimce.
Ne yapalım kardeş şimdi sana alistigim biri ile bağlandığım birini mi getireyim nasıl tatmin olucan sen :D
 
İlişkilere bu kadar anlam yüklemek en tehlikeli olan şey.
Herkesin yeri dolar, herkesin alternatifi vardır bu hayatta.
Tek önemli olan şey aile. Ona da sımsıkı bağlanmak gerekiyor.
Bu da çok duygusuz bir yaklaşım yahu. Öteki türlüsü de boşluk ve zaman doldurmaca olmuyor mu?
 
Geri