arkadaş arkadaştır, sevgili sevgilidir, eş eştir. hepsinin olduğu kulvar, bulunduğu durum farklıdır. arkadaş sevgili gibi davranamaz, sevgili eş gibi davranamaz. her şeyin bu kadar iç içe girmesiyle birlikte insanların “fazla” olan davranışlarının normal karşılanması da bana fazla. herkes olduğu konumun sınırını bilirse ilişkiler daha sağlıklı oluyor. erkek arkadaşlarımın ilişkilerini kıskandığımı, baltalamaya çalıştığımı, sevgilisinin önüne geçmek için çabaladığımı, mutsuzluğunu istediğimi hatırlamıyorum. hayatlarındaki insanlar yanlışsa zaten bunu görebilirler, göremeyecek kadar aşık olup körleştilerse de başına geleni çekerler, paylaşmak istediğinde de ben yine arkadaşı olarak hazır bulunurum. valla artık kreş kafalı insanlara da, çarpık ilişkileri dinleyip duymaya da tahammülüm yok. son dönemlerde dinlediklerim bana yeterince ağır geldi, adam olun.
+
bir zamanlar ne kız serçe… bir zamanlar öyleyse ve artık değilse de bana ne zaten, herkese mutluluklar. hayat kısa, aylar tutuluyor…