suriyeli öğrencilerimden ayrılırken hissetmiştim böyle. sevdiğin birileri vardır hani numarası rehberinde kayıtlıdır. hiç konuşmasanız da o numaranın sende olması bi güvencedir ya, ne zaman konuşmak istesen ulaşabileceğini, onun orada olduğunu bilirsin. belki de hiç konuşmazsın. ama o numaranın hep rehberinde kayıtlı durmasını istersin. işte öyle bir iletişim ağının bile olmaması çok üzücü.
rachid taha'nın şu şarkısını dinlerken hep onları düşünürdüm. sözleri onları anlatıyor gibi gelirdi. dün yeni görev yerime geldim veeee haberlerde rachid taha'nın hayatını kaybettiğini gördüm fonda bu şarkı ile. sanki rachid taha ile geçmişimin bir parçasına da veda ettim. hüffffff. hayat neden böyle.
[youtube]zp1m0xbkap4[/youtube]