Adana'nın bir ilçesinin bir köyünde kocaman bir çiftlikte hayvanlarla içiçe yaşamaktayım.Arka odalarım dağlara, ön bahçem denize karşı.Arka odalara kendimi yalnız ve hasta hissettiğimde geçer saatlerimi hatta günlerimi ziyan eder zat-ı zayi olur,dış dünya ile bağlantıya geçmek istediğimde ön odamın pencerelerinde çiçek sularım.Doğrularımı kimden öğrendiysem yanlışlarımı onda aramam..Çoğu zaman verdiğim tepkiler imajımı yıkar bazende daha fazla sahiplendirir.İnsanlara ısınmaya meyilliyimdir ama kaynama noktasına asla gelmeyenimdir.Şimdiye odaklıyımdır,tahriklere pek kapılmam ama hayatım tahrik edicidir.Gözlerim vardır görmek için kalıplara sığmam, menzilimi kapatmam..Bu dünya benim; dünya dönüyor ,başım dönüyor başım döndükçe dünya dahada dönüyor..İşte bunlar hep mutluluk.Boynumda bir ip iki bacaklı bir taburenin üzerindeyim ama engelsizim..