ne zamandır taramıyordum kızıl saçlarımı
parmaklarını düğümlenen teller sandım, koparıp attım
makası alıp, bir bir yok ettim seni saç diplerimden
böyle olmasını istemezdim.
kör kuşlar kalkmadı mı kırmızı kurdeleli yüzüklerden?
bütün çirkefini görmedin mi sana bakışların...
defterlerini bürüp -20 derece de gömmek istedim hepsini...
ben o soğuklara bizi gömmeyi düşünmüştüm
sen yoktun ama
Derimi yaladı soğuk
koca bir ağaç sırtımda
bitkinliğin ortasında
göğsünde
bedenim kaldıramadı bu soğuğu
gözlerim seni aradı puslu gecelerde
soğuğa alışıktım alışık olmasına ama, üstüne sen eklenince
ezildim