babasını bir kez dahi öpmemiş insan

Mastor
🕒 Konu sahibi 4 saat önce aktifti
Babam bir gün beni çok sarhoştum, elektrik yoktu, 5. kata inmişti. O gün sarıldım, -tamam-tamam oğlum..." dedi ama olsun.
Yarın ölür gözyaşın yetmez.
 
  • Beğen
Tepkiler: Aze
babam öldüğünde abim "geriye dönüp baktığımda babama bir kere bile seni seviyorum dememişim" demişti
çocuk aklımla anlam verememiştim
abim öldüğünde söylediği aklıma geldi
ben de geriye dönüp baktığımda hem babama hem abime bir kere bile seni seviyorum dememiştim
anneme de geç kalmamak için ölene kadar her an seni seviyorum dedim
şimdi ablama yeğenlerime her an söylüyorum
insan geçmişte yaptığı yanlışlardan çok gerçekleştiremediği güzelliklerin pişmanlığını yaşıyor
imkanınız varken sarılın sevdiğinizi söyleyin
 
birader sabahın köründe bu başlık ne alaka hüff
 
benim ailemde normal olan bir sey. kadin-erkek fark etmiyor, sevgimizi biraz daha farkli belli ederek, birbirimize cok sarilan, fazla sevgi sozcukleri kullanan ve birbirimizi open insanlar degiliz. biraz fazla "stoïcijns" :emoji_grimacing: bu da asiri duygusalliktan geliyordur kesin :d
 
Hiç göremeden sarılamadan öpemeden kaybetmek zordur. Ya da küçükken kaybedip anıları kafanda birleştirmekte zorlanmak.
Bir de yaşadığı halde eve uzak bir misafir gelmiş gibi sarıldığında veya öptüğünde o aradaki mesafeyi hissetmek de vardır.
Var ama yok gibi de. İşin tersine asıl o istiyor çocuklarım gelsin sarılsın sırnaşsın.
33 senedir toplasan bir sene görmediğin birine karşı bilemiyorum anılar yetersiz olunca hisler de eksik olur.
4 dayım da asla yokluk hissettirmediler sevgi konusunda. Onlarda gördüğün babalığı daha benimsiyorsun.
Tabi böyle diyorum ama insanız yani o vicdan sızlıyor çoğu zaman acaba yanlış mı yapıyorum diye fakat şartlar bazen böyle olmanı gerektirir.
Her şey para kazanmak değildir.Kimseye muhtaç olmasınlar bahanesine sığınmak yeterli bir açıklama değildir.Her şeyin üstü böyle örtülemez.
Üf ne biçim konu bu gerçekten sabah sabah by
 
Opmeyi gectim sadece askere giderken 1 kez sarilmistim. Despot bir baba ile buyudugu icin sevgisini nasil gosterecegini bilmezdi peder. Daha dogrusu icli bir insandir. Aglamaz , yuzunu doker. Biz de baba figuru oyle bir sey. Oyle yaninda bacak bacak ustune falan atamazsin otururken. Koltukta yatamazsin. O oyle yetismis , biz de boyle yetistik. El bile opturmez , anca bayramlarda el optukten sonra kafa tokusturulur.
 
Babalar toplum içi rolleri gereği otoriter olur. Öyle olmak zorunda his eder. Sonra bu ilişki alışkanlık olur. Alışkanlıklar insanı hayatı boyunca bırakmaz. Sigara gibi dir.
 
52. gün mevlidini yaptık dün. dile kolay 52 gün geçmiş üzerinden. zaman öyle bir geçiyor ki anlamıyorsun.

genelimiz gibi benim de babamla ilişkim belli bir yaştan sonra öyle öpmeli sarılmalı olmadı. o sevgi fiziksel olarak yansımıyordu çoğu zaman. öldüğünde bile o öpme cesaretini gösteremedim. onu öyle görmek istemediğimden o soğuk yüzünü okşayıp çıkmıştım hastaneden.
 
Plesk' Alıntı:
52. gün mevlidini yaptık dün. dile kolay 52 gün geçmiş üzerinden. zaman öyle bir geçiyor ki anlamıyorsun.

genelimiz gibi benim de babamla ilişkim belli bir yaştan sonra öyle öpmeli sarılmalı olmadı. o sevgi fiziksel olarak yansımıyordu çoğu zaman. öldüğünde bile o öpme cesaretini gösteremedim. onu öyle görmek istemediğimden o soğuk yüzünü okşayıp çıkmıştım hastaneden.
Genişletmek için tıkla ...
Başın sağ olsun.
 
Plesk' Alıntı:
52. gün mevlidini yaptık dün. dile kolay 52 gün geçmiş üzerinden. zaman öyle bir geçiyor ki anlamıyorsun.

genelimiz gibi benim de babamla ilişkim belli bir yaştan sonra öyle öpmeli sarılmalı olmadı. o sevgi fiziksel olarak yansımıyordu çoğu zaman. öldüğünde bile o öpme cesaretini gösteremedim. onu öyle görmek istemediğimden o soğuk yüzünü okşayıp çıkmıştım hastaneden.
Genişletmek için tıkla ...
başın sağolsun: ((((
 
babamı 17 yaşında kaybettim. anılarım elbette çok, ama ne yazık ki taze değil; bölük pörçük. her anımı, her hatıramı, beraber geçirdiğimiz her yaşımı çok özlüyorum. kabullenmek, alışmak, adı artık neyse, zor ve hayli zaman alıyor. kendimi pek bilmediğim, bu kaybın bana neler getirip neler götüreceğini kestiremediğim bir yaşta değil de, şu yaşlarımda kaybetmiş olsaydım, sanırım ayağa kalkıp toparlanmam daha zor olurdu.

erken kayıp yaşayan biri olarak, yaşınız kaç olursa olsun; uzak, yakın demeden; despot, sert yapılı, sevgisini gösteremiyor demeden, ailenize sıkı sıkı sarılın. sevdiğinizi sadece söylemeyin, hissettirin. zaman, hayat çok kıymetli. bunu, mezar başına geldiğinizde fark etmemenizi dilerim.
 
Düşüncesine bile katlanamazken, yaşadığınızı hissetmek.. yorumlarınızı okuduktan sonra hiçbir şey yazamadan ağlak duygusal bir top olarak ayrılıyorum…
 
Normal hayatta tabiri caizse hani derler ya “sıkı sıkıya sarılıp öptüm” işte öyle hiç öpmedim. Belki de bizim toplumda hep yadırgadıkları için bizi büyüklerinin yanında sevemediğinden biz de karşılık veremedik çocuk halimizle bile. Yaşarken hiç öyle bir anımız olmadı ama vefat ettiği gün morgdaydı. Onu alıp yıkamak için hastanenin cenaze yıkama yerine gittiğimizde gassal yıkamadan önce bir defa sarılıp öpmüştüm. İlk ve son oldu benim için.
 
Cokda renkli degil hatiralarim. Zaten ilk 11 yasinda gordum. Alisamadim sevemedim.. annemi cok kiskandim... hep sogukdum bilmiyorum. Bu teenager yillarini atlatana kadar boyleydi... 20lerden sonra birazdaha normallestik gibi. Bilmiyorum. Bildigim babam var ve onu seviyorum. Keske cocukken yanimizda olsaydi demiyorum ama. Cok sinirli agresif bir adamdi. Iyiki yokmus
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri