Baba olmak istemeyen erkek..

İki nokta
🕒 Konu sahibi 22 saat önce aktifti
Anne olmak istemeyen kadından farkı yoktur aslında..
 
Benim.
Ne o öyle önünde çocuk arabası gezmeye falan çalış.. Ve zırlaması hiç durmaz.
Ne zaman çocukları susturacak bir düğme icat ederlerse o zaman düşünürüm.
Ağlamaya mı başladı? Basacaksın düğmesine ,susacak. Çok güzel değil mi?
 
Sevmiyordur çocukları ya da sorumluluk almak istemiyordur ya da bir kadınla arasında bağ oluşturmak istemiyordur.İstemeyen de zaten olmasın, olan çocuğa oluyor sonra.
 
"in isteklerinden bize ne"dir.
 
Adam olamadığı için baba da olamıyordur.
 
Bazen istiyorum aslında ama detaylı düşününce “Yok, kalsın.” diyorum. İleride belki düşüncelerim değişebilir ama uzun bir süredir şöyleyim:
Günden güne kötüye giden dünyada ve ülkede bir çocuk yetiştirmek ne zor iş. Acı çeksin diye dünyaya birini mi getireyim, ya bana kızarsa bunun için? Dengesizin biri onun canını yakarsa haberlerdekiler gibi uzak mı kalacağım sanki olaylara... vs deyip çocuk istemiyorum. Lakin çocuk hususunda bol bol çalışabiliriz (:
 
Evlenip de çocuk istememek anlaşılamıyor çünkü insanın doğası üremeye programlı fakat istemeyen de kesinlikle olmamalıdır. Toplum ve aile baskısı yüzünden çocuk sahibi olanlar da bir süre sonra çocuğa karşı sorumluluğunu yerine getirmemeye başlayabiliyorlar.

Hayatta hiçbir şey insanın kendi huzuru kadar önemli değildir. Başkalarının ne dediğini bir tarafa bırakmayı başaran insan sayısı maalesef çok az ve yorumlarda da bahsedildiği üzere olan yine çocuklara oluyor.

Çocuk istemediği için aileleri tarafından eşi ile baskı gören bir arkadaşım şu an boşanma aşamasına geldi. Aileler geri adım atsa da iş işten geçti artık...
 
Saygı duyarım ama hayatımda olmasını istemem. Aile kurmak güzel birşey bence
 
Evliliklerini kurtarmak(!) için, çevre baskısı gibi durumlar nedeniyle çocuğu bi araç olarak kullanacaksa insanlar zaten bu topa girip de sabi sübyanın da vebalini almasın hiç. Bunun dışında bebek denen yaratık bence müthiş bir mucize… İsteyen herkese nasip etsin Tanrı.
 
buna benzer bir konuya yine aynı tür bir mesaj yazmışım.
amy blackstone'un gönüllü çocuksuzluk kitabını okuyabilirsiniz bununla ilgili daha fazla bilgi almak için.
çocuksuzluk bir seçim, evlenip aile kurmak kadar da doğal.
insan kendi içinde çocuk sorumluluğunu alabileceğine dair inancı bulamayabilir, bu noktada çocuk yapmak kişinin hem kendine hem de çocuğa zarar verir.
benim içimde bu inanç hiçbir zaman harlanmış bir alev gibi var olmayacak mesela.
 
"ya erkek olursa?" düşüncesiyle savaşıyordur, bu nedenle baba olmak istemiyor olabilir.
 
Abi oldum, Amca oldum, Dayı oldum. O işi de yapabilirim. Sıkıntı olmaz.
 
Ben.

Çocuk yetiştirebilecek,eğitebilecek yetkinlikte görmüyorum kendimi.
Seviş, çocuk doğsun sonra sal çayıra mevlam kayıra kafasında asla olamıyorum, %90'i Bu kafada olan ebeveynler gibi.
Sevmiyorum da çocukları.
Garip bi şekilde de cevremde benim çok iyi baba olabileceğimi söyleyen insanlar var, beni yakından tanıyan insanlar üstelik.
Bir çocukla sevimlilik çağrıştıran tek bir anım yok. Neye göre bu kanıya vardılar acaba
Saçma geldiği için sormadım da hiç.
 
Boşanma oranlarının çok artması sebebiyle artık düşünmüyorum. Benden ayrı büyütülecek bir çocuk istemiyorum.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri