Annelerin sevmeme hakkı

Psinoza
🕒 Konu sahibi 2 saat önce aktifti
Şöyle bir şey var: Bir kadın iki çocuğu var biri 5 biri 8 yaşında. Birini sevmiyor fakat diğerine "ruh ikizim" filan diyor. Bunu blog gibi bir şeyde tartışmaya açıyor ki bunun örneğini daha önceleri de görmüştük ki bunun altını kalınca çizeyim.
Soru şu bu annenin buna "hakkı" var mı?

Peki bunu "annelik" olayından çıkarıp düşünürsek soru şu: sevilmek hakkında düşündüğümüz kadar sevilmemek hakkında niçin düşünmüyoruz sahi?
 
Çocuk kadının ruh ikizi değildir, muhtemelen kadın ruh hastasıdır. İlerleyen yaşlarda telafisi olmayan şeyler yapar ve kendinden tiksindirir belki çocuk ama bu yaşlarda çocuklar ne yapmış olabilir ki sevmiyorum diyebilir bi anne?
 
Benim bu konuda görüşüm şu(bir arkadaşa yazdım az önce oradan şıptırayım)

Bu tartışmamsıyı takip etmeye çalıştım ve benim anladığım şu:
Bir post veya blog gibi bir şeyde şöyle bir şey söylemiş bir kadın: İki çocuğum var biri 5 biri 8 yaşında ve 8 yaşında olanı sevmiyorum.
Aşağı yukarı böyle bir şey ve bu gerçekten ilginç duruyor ilk bakışta çünki küçük çocuk için farklı şeyler hissediyormuş ama aslında çok basit bence açıklaması: kadınlar "türün devamı" görevlerini sürdürürken bir yandan da bu aslında "saçma ve katı" gerçekliği isterlerse "kutsal" isterlerse" fizyolojik" isterlerse "psikolojik" süslemelerle süslemek zorundalar çünki bu "zorlu" bir görev.

Bu vakıada şunu görebildim kendi adıma: bu anne kendine yaratmak istediği "ikon"u yaratamamış. Hepi topu olan bu.

Peki soru şu çocuk nasıl bir hayata sahip olacak ve cevap net: Zor ve zor bir hayat çünki taa başında yaslanacak dayanağından yoksun çıkıyor yola.

Umarım sırf sevmediği için görevlerini aksatmaz.
 
Nasıl anne babasını sevmeyen insanlar varsa, çocuklarını sevmeyen annelerde vardır. Çocuğun ihtiyaçlarını karşılayıp şiddet uygulama yapmıyorsa sevmesin ne olacak. Herkesin hayatında sevmeyip ama birlikte yaşamaya veya onu sürekli görmeye mecbur kaldığı zamanlar oluyor.
Tüm bunlara rağmen sevgisizlik kötüdür tabiki. Her şeyde olduğu gibi çocuklarda da ayrım yapıyor anne babalar. Annem en çok beni sever mesela :)
 
Analar her şeyi bilir. Özellikle yay burcu anaları var yaa üffff.
 
Bir annenin evladının sevmesi ile bir evladın annesini sevmesini farklı olarak görüyorum ben. Neden diye sorarsanız onu da bilmiyorum. Katil olan, uyuşturucu satan bir çok yüz kızartıcı suç işleyen, hatta kendisini döven evladını, anneler sevmeye devam ediyor. Enteresan bir duygu.
 
Şöyle anlayabiliyorum kadın bedeni hayatı boyunca en az iki defa doğurganlık krizi"yaşıyormuş. Biri aşağı yukarı 21-24 yaşları arası diğeri 35-40 yaş arası gibiymiş.İlkinde beden en sağlıklı yumurtalara sahip oluyormuş diğerinde ise tanrı veya doğa ne dersek diyelim ona "son şans"ını hatırlatıyormuş.

Bu bize duygusal açıdan vahşice geliyor ama fizyolojik ve psikolojik gerçekliğimiz maalesef.

Ve bence durup "ince şeyler" hakkında düşünenlerimiz çok az bu noktada.

Bu kadın kendini gerçekleştirmek için yani kendine bir ikon yaratmak için doğurmadıysa bu çocukları ki çoğunlukla bunun için doğuruyoruz o halde bu sapmayı bir "hastalık" olarak incelemek zorundayız o halde yani ruhsal bir kriz filan gibi.
 
Hee konu çocuğunu sevmeyen anaymış. Ben çocuğunun arkadaşlarını vs gözü tutmayan ana olarak anladım.
O bahsettiğiniz kişi ana değildir, ana olsa duramazdı.
Ha bazıları evlat olsa sevilmez orası ayrı ama ana yüreği bi şekilde sever heralde bilmiyorum.
 
Başak' Alıntı:
Hee konu çocuğunu sevmeyen anaymış. Ben çocuğunun arkadaşlarını vs gözü tutmayan ana olarak anladım.
O bahsettiğiniz kişi ana değildir, ana olsa duramazdı.
Ha bazıları evlat olsa sevilmez orası ayrı ama ana yüreği bi şekilde sever heralde bilmiyorum.
Genişletmek için tıkla ...

Olayı dönüp dolaşıp "garip anam, çilekeş anam'a bağlamana içinde bulunduğun taze annelik duygularına bağlayabiliriz herhalde (:
 
Psinoza' Alıntı:
Olayı dönüp dolaşıp "garip anam, çilekeş anam'a bağlamana içinde bulunduğun taze annelik duygularına bağlayabiliriz herhalde (:
Genişletmek için tıkla ...

Bilemiyorum Psi.
Yay burcu anası olduğum detayını da belirtelim o detay önemli biliyosun. :ash:
 
Sekiz yaşında annesi tarafından sevilmeyen bir çocuk.. Ah be çocuk bu dünya korkunç bir yer.. Korkarım ki sevilme ihtiyacını hiç karşılayamayacaksın..

Bir annenin çocuğunu sevmemesi bir seçenek olamaz, eğer olduysa o kişi, ne anne ne de insan olamamış demektir.
 
İlk doğurduğunda anaların girdiği bir lohusalık sendromu vardı. Bebeği istemiyorlarmış falan. Belki öyle bir şeydir.
 
anneysen 2 deil 10 tanede evladın olsa herseyden cok seversin :) sevmemek gibi bir lüksün olamaz olmamalı.
 
Yay burcu çocuk doğuracak bir kadın bulmak önemli sanırım :) aylardır gündem konusu olduğunda göre, flört döneminde sorulacak sorular listesine ekledim.

- senin yay burcu çocuğu doğurma özelliğin var mı?
Yok ha by.
 
Babası tarafından küçük yaşta terkedilmiş ve annesini ince hastalıktan kaybetmiş bir arkadaşım var. Akrabaları tarafından sahip çıkılmadığı için yalnız yaşıyordu. Uzun yıllar hem kendini büyütmeye çalıştı hem de büyükler gibi ayakta kalmaya. Nihayetinde aşık oldu ve evlendi. Hem de kendinden 20 yaş büyük bir adamla. Ben ona hep bu durumun aşk olmadığını ve baba boşluğunu kapatmaya çalıştığını söyledim. Fakat o inatla bu evliliğe sahip çıktı. Bir gün bana geldi, durmadan ağlıyor fakat konuşmuyordu. Bir gece sadece ağlayarak geçti. İşin sonunda terkedilmişti yine. Teselliler, destekler derken bir haftanın sonunda hamile olduğunu öğrendi. Her anında yanındaydım ama yine de tek başına doğurdu o çocuğu işte. Çocuk doğduktan sonra her gün ona gidiyordum, yardım etmeye. Bir gün ağlayarak bana kendini anne gibi hissedemediğini söyledi. İçinde öyle anlatıla anlatıla bitirelemeyen bir anne sevgisi olmadığını ve kafayı yemek üzere olduğunu söyledi. Bunun normal olduğunu, yaşadığı şeylerin sonucunda hislerinin zedelendiğini söyledim. Psikologlara gitti, gereksiz bir ton ilaç kullandı sonuç değişmedi. Çocuğu umduğu gibi büyülü bir şekilde sevemiyordu. Fakat yine de her gece kalkıp bebeğinin nefesini aynayla kontrol ederdi.

İnsanların ne şartlar altında büyüdüğünü, hamileliklerinde ne gibi psikolojik sorunlar yaşadıklarını bilemeyiz. Sevdiğini hissedememek ile sevmemek arasında fark vardır. Her anne evladını sever fakat sevme şekli, sevdiğini hissedişi farklıdır.

Yine de her şeye rağmen sevmeyenler var mıdır? Olabilir.
 
Her kadın anne olacak diye bir şey yok. Hadi oldu sevmeme hakkı da var.
Tecavüzden doğan bir çocuksa,sevmediği ve her allahın günü şiddet gördüğü,aldatıldığı bir adamın çocuğunu taşıyorsa yine sevmeme hakkı var.
Ya da çocuk büyüdü soysuzun,şeref sizin biri çıktı onu da sevmeyebilir.
Bu gayet doğal bir şey aslında.
İlla doğurduk diye her haltına göz yumulacak değil.
Mesela benden kıvırcık saçlı çocuk çıkmazsa sanmıyorum sahiplenirim...
-güzel başlayıp yazının sonunda batırmasaydım iyiydi-
 
O annenin psikolojik sorunları olmalı. İyi ya da kötü evlat evlattır. Vay bunun kıyaslamasını yapan analara..
 
Çocuk dünyaya geldikten sonra bir anne ve babanın "Biz seni sevmiyoruz." deme lüksü olmamalı ayrıca çocuğun ne suçu olabilir ki?

İş yerinden bir arkadaşım, ilk evliliğinden olan çocuğunu ikinci eşi istemiyor diye eski kayınvalidesine bırakıp evlenmişti. Çocuk kaç kez evden kaçtı ve intihara yöneldi, sayısını bile hatırlayamıyorum. Kimsenin dünyaya çocuk getirip de onu kaderine terk etme ya da başından atma şansı olduğunu düşünmüyorum.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri