acta non verba

Konu sahibi son olarak 359 gün önce görüldü


Aldım kör bıçağı elime
Kanata kanata suçumu kazıyorum
Sabret, sabret

Gelen vurdu, giden vurdu, ben de vurdum
Vururken rastlayınca kendime durdum
Büküldü gökyüzü, ayna oldu zaman
Ben o gün ilk defa şeffaf bir şey gördüm
 


Omuzlarım dolu çizgi.. savaşırım dolu dizgin
Bitiririz yolu bizken.. ne fırtına ne de rüzgar
Durduramaz bizi bir daha her yanımız kanamışken..
yanımız kanamışken..
Ne mecbur kal ne teslim ol!
Tutsaklığa tutkulusun bu hayatın nesi zor ?
Ellerinle tut güneşi onlar yansın sen doğ
Alnımda hep kavga var ondan oldum ben bu!
Kapkara büyür gece
Göğsüme oturur ay
Güneşi takarak koluma yürürüm üstüne düşmanın ha!
Bi çocuk uyuyor bak! Sararır terden yastığı tutunca demiri üşüyo vah..
Ah ne fayda ah! Şaşırsam her defa
Desem de vay be vay!
Hem hiçbir şeyimsin hem tüm ülkem elveda..
İnadım kör belam üstüme gelme daha

Seni de vururlar ay ay beni de vururlar ay ay
El ele tutuşmak hayal puşt oldu sevdalar ay ay
 
TTzMK2.jpg


Merhaba televole.
IMG_20210207_194257.jpg


Merhaba televole
 


Hadi gel bi’ defa daha baştan biteceğini bildiğimiz
Bir savaş daha verelim, deneyelim

Baştan biten aşklar denedik
Katletti sabahlar gecemi
Kirletti yalanlar rüyamı siyahlar
Çok oldu beyazdan geçeli
 


Akıllanmadım, aklanmadım ve aklamadım da
Sen nerden bakarsan bak!
Ben bu sefaletin yazgısında bir yasak ve bir günah olarak...
Gözlerimi kapadığımda,
Tadımda,
Damağımda,
İrrasyonel bir algoritma olarak!
Metanetle ve fetanetle değil,
Felaket ve ferasetle seni anacağım.
Kalbim hala ve hala,
Bileti yanmak olan bir peronda,
Bir vagonda kendimi,
Rotanın tersinde bulucam!
 






Bundan Kötüsü Gelemez..
Ondan Rahatım Sen De Rahat Ol
Zemine Uzananlar Düşemez

Yanlışlar Yaptım Çokça
Doğrular Yanlış Olunca
Bilinmezlikte Altın Çağ, Bu Çağ

Yolunda Gitmiyorsa
Yoldan Gitmezsin Sende
Aşarız Birkaç Patika..
Sen Korkma..
 


Belli ki bi sır vardı onun sesinde
Her düşündüğümde onu beyaz elbisesinde
Bela bulur beni
Ve uyku kaybolur gibi
Bu kız beni görünce gülümser

Bu kız beni sever
Bu kız beni öldürür
Bu kız bana güzel hayaller gördürür

Bu kız bana güzel
Yalanlar söyletir
Bu kız bana yeni bi takım şeyler öğretir
 


Galiba delirmişim saklayamıyorum
Alışmışım batmaya durduramıyorum
Kafamda sis, toz, duman, çıkaramıyorum, kurtulamıyorum

Kendime küskünüm ben ne yapmışım
Yıpranıp, kuyumu kazıp yalanlarımla yaşamışım
 


Korkarken kendimden, titrerken ellerim
İsterken yarınları seninle, göremedim
Bilirken içini, kaldım hep dışında
İsterken yaşamayı seninle, bilemedim
Sendin, düşmanım
Gittikçe içime kapandım
Çoğu zaman kendimden utandım
 


duyuyorum içimde
yüzü düşmüş umudumun
derdim büyük ama başım da dik
ve kesiklerin hepsi kuruyor
acıtır ve ilacını da verir
zaman ezelden böyle akıyor

delip geçmez öylece durur
damarımı bulur
içimde köşk var
ona kurulur
yine de yaranamam
 


Yukardan bak
Aptallığımı gör yine
İçinden gel
Dönüşürsen kendine
Rüzgar esti önce
Yağmur yağdı sonra
Gitmek istemem ben
Yağmur yağdığında
 


Kendimi çok yüksek bir binadan
Atmış da ölmemiş gibiyim
Yorgunum ve ağrılar
Kırıklarım var
Eziklerim, çiziklerim
Biraz daha tanısam seni bu gece
Başımda beklemeni isterim
 
Geri