Bir insanı, severek evlenmek onu ve ondan gelecek olan her şeyi kabullenmektir. Her ne kadar erkeklerin genlerini aktarma, çoğaltma gibi durumları olsa da, evli olduğu eşini sırf rahatsızlıklardan ötürü çocuk sahibi olamadığı için yarı yolda bırakması mantıklı değildir. Bunu istemek de akıllıca değildir. İnsani seçimler diye hafifletilmez. Bu genele karşı tutumum.
Kendi kişisel açımdan başıma gelirse eğer, konuşarak, uzlaşarak bir şekilde yol buluruz, çocuk olmuyorsa illa ki başka seçenekler de vardır. Lakin, yol ayırımı, yahut dışlamak, sindirmeye çalışmak asla bir seçenek değildir. Onu bırakmazdım, çocuk için asla, kusur ise ortak kusur olsun gerçekçi olmak gerek.
O bana emanet..