fenerbahçelilik

Demokrasi, plüralizm, popülizm, referandum, kuvvetler ayrılığı, voltaire, blah blah blah Bunlara hiç mi hiç gerek yok. Gönül tahtımızın sahibi, hükümdarı, hükümranı bellidir. Fenerbahçe cumhurdur, cumhuriyettir.

Karşımda Şkriniar posteri, arkamdaki duvarda Rüştü Reçber tablosu, yanımdaki komedinde Alex de Souza büstü... Derken, pofuduk ayıcığıma da Şimanski adını verdim. Geceleri öpüyorum, öpüyorum. Ona sıkı sıkı sarılıp öyle uyuyorum. Yumuşacık olsun, mis gibin koksun diye onu sık sık güzel kokulu...

Neydi o şarkı: Kanaryam güüüzel kuuşuuum Ben sanaaa tutulmuuuşuuum İmiğine takılıverir, benden söylemesi...

Denedim, evet. Ama bir sor, niye.

Trafik lambasının sarı kırmızı geçişlerine bir türlü alışamadım. Sanırım alışamayacağım da. Mütemadiyen yaya kalacağım, kavşaklardan ve bağlantılı yollardan hep uzak duracağım.

İnanır mısın olmuyor, malum sebepten...