Zerefşân

Konu sahibi son olarak 718 gün önce görüldü
Habersizce koptun yine hörgüçsüz dalından
Bir kıyamet muştusudur artık dilime dolanan
Karanlıktan korkan mayışık kızlar gelir aklıma
Mecalsiz yumruğumu sıkıp seni düşündüğüm an

Bak mahşer atlıları geliyor yaslı yılların ardından
Korkma yalnız gecelerden,sen hep hüznü kuşan
Kokusuz ecel çiçekleri açarsa seninde bahçende
Sadece sabret,elbet birgün gelir vadedilen zaman

Koyu günahları giyinmiş yine o çıplak çoban
Ellerimse yağmuru bekliyor,tutsun diye duan
Sen sevinme sakın,saçlarına yağacak kahrım
Avcumda göğü ağlatan bir ağıt var sana adanan

Yüzündeki şuh kahkahada neyin nesi ey kör ceylan
Cennet'te sana su verecekmi sanıyorsun o gilmân
Bir kuru yaprak gibi düştün işte ömür takviminden
Eriyip giden yıllarımı bir kenara at,sen kendi haline yan

Oysa taç yapmak isterdim sana zühre yıldızlarından
Güneşi avcuna vermek isterdim bir bebeğin kundağından
Dedimya çok isteğim vardı ötelerden sana ısmarladığım
Ama olmadı,dursun artık damarımdan sana akan kan

Sana isyankâr bir haberim var şimdi sonsuzluktan
Bilki artık soldu,duvarımda sana örülmüş erguvan
Sen asırlar boyu yaşa yaşayabildiğince ne çıkar
İçimin mezarlarında binlerce kez öldün zerefşân
 
Geri