ZAVALLI HAFIZA..! Günden güne yok oLduğunu duyumsadığımız, vucut deniLen şu toprak yığınının üzerinde durmadan yaşamaya çaLışır durur.. Hüzün verici bir bakışı yıLLarca hatırLar... ßir sözü, bir güLüşü yıLLarca sakLar.. Çevresinden baş döndürücü hızLa geçen geçen bütün anı ve üzüntüLeri hemen kaydetmeye çaLışır.. ßu katLanıLması güç çaLışma iLe bütün gücü ve dayanıkLıLığı kayboLunca, bize umut veren geLecek biter.. HAYATIMIZA ARKADAŞLIK EDEN GEÇMİŞ, UNUTUŞUN DENİZİ İÇİNDE YOK OLUR... O ZAMAN , AĞIRYARALANMIŞ BİR ASKER GİBİ, MEZARIN KAPISINDA BIRAKARAK HİZMETİNİ TERKEDER HAFIZA.... !!!