Zamansız Düşmüştüm Sevdana

Konu sahibi son olarak 2619 gün önce görüldü
Zamansız Düşmüştüm Sevdana...

Yüreğimin kıyısına girdapları bıraktın sen,

Belki ben kendim değil,senindim tamamen,

Dokunuşundu hayallerimi korsanlar gibi yağmalayan,

Yağmurları bulutlarımda taşımayan kendimdin,

Biz sıkıldıkça yaralarımızı hatırlamaktayız belli…

Kabuk bağlamalarına tahammülsüz sürdürüşümüz

Sen hiç bilmedin ama, bir derdin olduğunu anlardım

Gözlerin daldığında

İçim titrerdi,

Kış ortasında düşen şaşkın cemreler gibi,

Zamansız düşmüştüm sevdana

Sen çoktan geçmiştin o yolları

Mümkün değildi geri dönüşün

Bilirdim vuslatın imkansızlığını,

Susarak aşmışız alt yazıları,

Bir bakışla sezmişiz ya her şeyi

Güvenmemek, kaçışlarının yegane sığınağı bilirim…

Hadi artık “zerre kadar” güven bana……

Dedim hep sana;

İki ucu keskin bir bıçak düşer payımıza yoksa…

Bir ucu benim nasibimse bile, diğeri değmesin sana…

Adına tutulmuş tüm dilekler tutsağım olacak yarın da…

Salıvereceğim sahip olamayacağım ümitleri…

Pes edeceğim, huyum değil bilirsin oysa…

Sırf kabuk bağlasın diye bu yara…

 
Geri