Zaman Geçerken Aşkı Getirir
Soğuk, sisli ve bıçak gibi keskindi bu kez ayrılık. Gözyaşlarından bir duvar ördüm, saklandım ardına. Ağlamak ne çare! Öyle bir acı ki bu ve öyle bir oturur ki insanın yüreğine tarifi imkansız. Hani sözcükler düğümler, bir tek gözyaşlarınız anlatır ya derdinizi… Efkarla çektiğin sigara, ağzına kadar dolu bir kül tablası kalır masada. Öyle zordur ki elveda demek, ölüm bile ayıramaz bizi dersin ama yine de gidersin. Taş oturur içinize. Söz vermişsindir aslında sevgiliye ardından ağlamayacağım diye. Yine de gözyaşlarını galip gelir bu savaştan. Söylediğiniz en masum yalandır “ardından ağlamayacağım” demek. Ağlarız… Ardından da ağlarız, yokluğuna da ağlarız, aşkın sürgününe bu gönül ıssızlığına da ağlarız.
Geceler soğuk, geceler yalnız, geceler aşksız! Yastıklara sarılırız olmaz, kalkar bir sigara yakarız avutmaz, o yatak dar gelir yatırmaz. Hele bir de kokusu sinmişse odaya. Aldığın her nefes düğüm olur kalır boğazında. Öyle bir ayrılıktır ki bu, bırakın aşkın sürgün yemesini, yarın kavuşacak olsanız bile geçmez zaman. Sağa çeker akreple yelkovan ve asgari hızla geçer ağır ağır… Hele ki sürgün yemişse aşk, değmeyin akreple yelkovanın keyfine. Geçmek nedir unutur ikisi de. Ayrılık zor ve bütün suç zamanın mı? Hemen topu taca atalım. Zamanın ne suçu var öyle değil mi? Aşk gelirken zamansız gelir ama zaman bize aşkı getirir öyle değil mi? Yani biri geçer, biri gelir.
Sürgün yemiş bir aşığın satırlarıydı bunlar. Şu sıralar kağıt kesiği gibi canımı yakar ayrılık. Ama beklemeli, sabretmeli ve zamanla yarışmayı bırakmalı. Eminim ki zaman geçecek ve müsait bir yerde durup bize aşkımızı getirecek…
Soğuk, sisli ve bıçak gibi keskindi bu kez ayrılık. Gözyaşlarından bir duvar ördüm, saklandım ardına. Ağlamak ne çare! Öyle bir acı ki bu ve öyle bir oturur ki insanın yüreğine tarifi imkansız. Hani sözcükler düğümler, bir tek gözyaşlarınız anlatır ya derdinizi… Efkarla çektiğin sigara, ağzına kadar dolu bir kül tablası kalır masada. Öyle zordur ki elveda demek, ölüm bile ayıramaz bizi dersin ama yine de gidersin. Taş oturur içinize. Söz vermişsindir aslında sevgiliye ardından ağlamayacağım diye. Yine de gözyaşlarını galip gelir bu savaştan. Söylediğiniz en masum yalandır “ardından ağlamayacağım” demek. Ağlarız… Ardından da ağlarız, yokluğuna da ağlarız, aşkın sürgününe bu gönül ıssızlığına da ağlarız.
Geceler soğuk, geceler yalnız, geceler aşksız! Yastıklara sarılırız olmaz, kalkar bir sigara yakarız avutmaz, o yatak dar gelir yatırmaz. Hele bir de kokusu sinmişse odaya. Aldığın her nefes düğüm olur kalır boğazında. Öyle bir ayrılıktır ki bu, bırakın aşkın sürgün yemesini, yarın kavuşacak olsanız bile geçmez zaman. Sağa çeker akreple yelkovan ve asgari hızla geçer ağır ağır… Hele ki sürgün yemişse aşk, değmeyin akreple yelkovanın keyfine. Geçmek nedir unutur ikisi de. Ayrılık zor ve bütün suç zamanın mı? Hemen topu taca atalım. Zamanın ne suçu var öyle değil mi? Aşk gelirken zamansız gelir ama zaman bize aşkı getirir öyle değil mi? Yani biri geçer, biri gelir.
Sürgün yemiş bir aşığın satırlarıydı bunlar. Şu sıralar kağıt kesiği gibi canımı yakar ayrılık. Ama beklemeli, sabretmeli ve zamanla yarışmayı bırakmalı. Eminim ki zaman geçecek ve müsait bir yerde durup bize aşkımızı getirecek…