Yüzük Neden 4. Parmağa Takılır?
Parmaklara yüzük takma geleneği, Eski Mısır’da ortaya çıkmıştır. Bir yüzük sembolik olarak, sonsuz bir daireyi, bilinmeyenlere açılan kapıyı, bağlanmanın ebedi doğasını temsil ediyordu. Eski Mısır’da Güneş ve Ay Tanrılarına ibadet edilir, bu tanrılar aynı zamanda ev ve kalbi temsil ederlerdi. Ruhlara bağlılığı sembolize eden bu yüzükler, tanrılara ibadet etme amacıyla takılırdı.
Evlilik törenlerinde, parmağa yüzük takma geleneği ise, batı kültürlerine özgü bir gelenektir. 11. yüzyılda, Roma’da evlilik törenlerinde yapılmaya başlanmış, buradan tüm dünyaya yayılmıştır.
Peki bu yüzük neden sol elin 4. parmağına takılıyor? Bu sorunun oldukça ilginç ve anlamlı bir cevabı var. O dönemde, Roma’da bilim adamları, sol elin 4. parmağından kalbe giden direk bir damar olduğunu keşfettiler. 10 parmağımız içinde kalple doğrudan bağlantısı olan tek parmak, sol elin yüzük parmağıdır. Romalılar, bu damarı, Latince “vena amoris” olarak adlandırdılar. İngilizcesi, “vein of love” olan bu tabirin Türkçe karşılığı “aşkın damarı“dır. Bu keşiften sonra da, evlilik törenlerinde bu parmağa yüzük takmayı gelenek haline getirdiler.
Bu gelenek, tüm Avrupa’ya yayıldı ve Hristiyan düğünlerinde törenin bir bölümü haline geldi. Bu düğünlerde yüzük önce işaret parmağına, sonra orta parmağa, sonra da yüzük parmağına geçiriliyordu. Bu üç işlem, Hristiyan dini inancındaki kutsal üçlemeye bir göndermedir. Bazı törenlerde, yüzük önce sol ele takılır, daha sonra törenin bitimine doğru sağa geçirilirdi. Hatta bazı törenlerde, ilk anda sola takıldıktan sonra bambaşka parmaklara bile geçirilebiliyordu. 1549 yılında, İngiltere’de bir dua kitabında, evlilik yüzüğünün sol elde kalması gerektiği yazıldı. Bu günden sonra değişimler, sağdan, sola yapılmaya başlandı. En yaygın olarak bu şekilde yapılmakla beraber, hala pek çok ülkede bu konuda kültürel farklar yaşanmaktadır. Avrupa’nın pek çok ülkesinde, sağ ve sol eller arasındaki geçişler değişmektedir. Bazı ülkelerde sağa takılır ve orada kalır. Yahudi kültüründe ise, durum daha değişiktir. Eski İsrail’de işaret parmağın kalbe en yakın parmak olduğuna inanıldığı için, Yahudiler genellikle evlilik yüzüklerini işaret parmaklarına takarlar.
Bugün biz hala, kendi kültürümüzde, nişan törenlerinde sağa taktığımız yüzükleri, evlilik töreniyle sola geçirmekteyiz.
İnternette yaygın olarak yer bulan, eller birleştirildiğinde, yüzük parmaklarının birbirinden ayrılmaması durumu ve yüzüğün bu yüzden bu parmağa takıldığı inancı, eski bir Çin inanışıdır. Bu olay, muhtemelen sonradan keşfedilmiş, bu duruma bağlanmıştır. Tüm parmaklarınızı birbirine bakacak şekilde birleştirdiğinizde, orta parmaklar yere bakacak şekilde, aşağı indirildiğinde, diğer bütün parmaklar birbirinden ayrılmaktayken, yüzük parmakları birbirinden ayrılmaz. Bu, her ne kadar eğlenceli ve ilginç bir durum olsa da, orta parmakları aşağı indirmediğiniz sürece geçerli olmadığı için, pek akılcı değildir.
Parmaklara yüzük takma geleneği, Eski Mısır’da ortaya çıkmıştır. Bir yüzük sembolik olarak, sonsuz bir daireyi, bilinmeyenlere açılan kapıyı, bağlanmanın ebedi doğasını temsil ediyordu. Eski Mısır’da Güneş ve Ay Tanrılarına ibadet edilir, bu tanrılar aynı zamanda ev ve kalbi temsil ederlerdi. Ruhlara bağlılığı sembolize eden bu yüzükler, tanrılara ibadet etme amacıyla takılırdı.
Evlilik törenlerinde, parmağa yüzük takma geleneği ise, batı kültürlerine özgü bir gelenektir. 11. yüzyılda, Roma’da evlilik törenlerinde yapılmaya başlanmış, buradan tüm dünyaya yayılmıştır.
Peki bu yüzük neden sol elin 4. parmağına takılıyor? Bu sorunun oldukça ilginç ve anlamlı bir cevabı var. O dönemde, Roma’da bilim adamları, sol elin 4. parmağından kalbe giden direk bir damar olduğunu keşfettiler. 10 parmağımız içinde kalple doğrudan bağlantısı olan tek parmak, sol elin yüzük parmağıdır. Romalılar, bu damarı, Latince “vena amoris” olarak adlandırdılar. İngilizcesi, “vein of love” olan bu tabirin Türkçe karşılığı “aşkın damarı“dır. Bu keşiften sonra da, evlilik törenlerinde bu parmağa yüzük takmayı gelenek haline getirdiler.
Bu gelenek, tüm Avrupa’ya yayıldı ve Hristiyan düğünlerinde törenin bir bölümü haline geldi. Bu düğünlerde yüzük önce işaret parmağına, sonra orta parmağa, sonra da yüzük parmağına geçiriliyordu. Bu üç işlem, Hristiyan dini inancındaki kutsal üçlemeye bir göndermedir. Bazı törenlerde, yüzük önce sol ele takılır, daha sonra törenin bitimine doğru sağa geçirilirdi. Hatta bazı törenlerde, ilk anda sola takıldıktan sonra bambaşka parmaklara bile geçirilebiliyordu. 1549 yılında, İngiltere’de bir dua kitabında, evlilik yüzüğünün sol elde kalması gerektiği yazıldı. Bu günden sonra değişimler, sağdan, sola yapılmaya başlandı. En yaygın olarak bu şekilde yapılmakla beraber, hala pek çok ülkede bu konuda kültürel farklar yaşanmaktadır. Avrupa’nın pek çok ülkesinde, sağ ve sol eller arasındaki geçişler değişmektedir. Bazı ülkelerde sağa takılır ve orada kalır. Yahudi kültüründe ise, durum daha değişiktir. Eski İsrail’de işaret parmağın kalbe en yakın parmak olduğuna inanıldığı için, Yahudiler genellikle evlilik yüzüklerini işaret parmaklarına takarlar.
Bugün biz hala, kendi kültürümüzde, nişan törenlerinde sağa taktığımız yüzükleri, evlilik töreniyle sola geçirmekteyiz.
İnternette yaygın olarak yer bulan, eller birleştirildiğinde, yüzük parmaklarının birbirinden ayrılmaması durumu ve yüzüğün bu yüzden bu parmağa takıldığı inancı, eski bir Çin inanışıdır. Bu olay, muhtemelen sonradan keşfedilmiş, bu duruma bağlanmıştır. Tüm parmaklarınızı birbirine bakacak şekilde birleştirdiğinizde, orta parmaklar yere bakacak şekilde, aşağı indirildiğinde, diğer bütün parmaklar birbirinden ayrılmaktayken, yüzük parmakları birbirinden ayrılmaz. Bu, her ne kadar eğlenceli ve ilginç bir durum olsa da, orta parmakları aşağı indirmediğiniz sürece geçerli olmadığı için, pek akılcı değildir.