-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
>>>BİR DAMLA SEVGİ VER<<<
Fazla bir şey değilki istediğim senden.
Sen aldın mutluluğu sevinci benden.
İstediğim tek şey taa.. derinden.
Bir sevgi ver güleyim yeniden.
Karanlık dünyamda bir mum ışığı
Vuruyor gönlüme boşluğun ıssızlığı
Arıyorum beni saran bir kucak sıcaklığı
BiR DaMLa SeVgİ VeR GüLeYiM YeNiDeN
Öykü değilim anlatasın
nağme değilim söyleyesin
ses değilim işitesin
değilim öyle bir şey
ki göresin
ki bilesin
ortak bir acıyım ben
haykırsın beni
sesin.
Aynı bardaktan içmeyeceğiz
Ne sıcak şarabı
ne suyu
Kuşluk vakti öpüşmeyeceğiz
Pencereden bakmayacağız akşama doğru.
Sen güneşle soluklanıyorsun
ben ayla
Ama düştüğümüz aynı sevda.
nağme değilim söyleyesin
ses değilim işitesin
değilim öyle bir şey
ki göresin
ki bilesin
ortak bir acıyım ben
haykırsın beni
Aynı bardaktan içmeyeceğiz
Ne sıcak şarabı
Kuşluk vakti öpüşmeyeceğiz
Pencereden bakmayacağız akşama doğru.
Sen güneşle soluklanıyorsun
Ama düştüğümüz aynı sevda.
Yâre yaralı yüreğim
Rahat bırak beni yar, derdime yanayım
Güzel görmemiş değilim ki, güzelliğine kanayım
Rahat bırak, hadi şimdi git, ben uyuyacağım
Senle yaşayamadıklarımı düşlerime saklayacağım
Olur ya uyanamazsam
Bil ki.....
Hayaline sarılıp ölmüş olacağım..
Rahat bırak beni yar, derdime yanayım
Güzel görmemiş değilim ki, güzelliğine kanayım
Rahat bırak, hadi şimdi git, ben uyuyacağım
Senle yaşayamadıklarımı düşlerime saklayacağım
Olur ya uyanamazsam
Bil ki.....
Hayaline sarılıp ölmüş olacağım..
SENİ CANIM SANDIM SEN BENİM CANIMI ALDIN
Ben ellerimi uzatırken sen ellerini verdinmi
Ben yüreğimi yakarken sen su serptinmi
Ben üzgün olduğumda sen teselli ettinmi
Ben seni isterken sen gitmedinmi
Ben seni severken sen kalbini çekmedinmi
Ben seni özlerken sen yüzünü çevirmedinmi
Ben seninle yaşarken sen beni görmedinmi
Ben seni beklerken sen gitmedinmi
Ben can verirken sen bilmedinmi
Ben karaları bağlarken sen gülmedinmi
Ben gözlerimden akarken sen hissetmedinmi
Ben seni yazarken sen silmedinmi
Sen sevgi istedinde ben sevmedimmi
Sen özlem istedinde ben özlemedimmi
Sen kalbimi istedinde ben vermedimmi
Sen canımı istedinde ben ölmedimmi
Seni sevdim sevgimle yalnız BIRAKTIN
Seni özledim özlemimin ateşiyle yaktın
Seni kalbim bildim sen neşteri batırdın
Seni canım sandım sen benim canımı aldın...
Ben ellerimi uzatırken sen ellerini verdinmi
Ben yüreğimi yakarken sen su serptinmi
Ben üzgün olduğumda sen teselli ettinmi
Ben seni isterken sen gitmedinmi
Ben seni severken sen kalbini çekmedinmi
Ben seni özlerken sen yüzünü çevirmedinmi
Ben seninle yaşarken sen beni görmedinmi
Ben seni beklerken sen gitmedinmi
Ben can verirken sen bilmedinmi
Ben karaları bağlarken sen gülmedinmi
Ben gözlerimden akarken sen hissetmedinmi
Ben seni yazarken sen silmedinmi
Sen sevgi istedinde ben sevmedimmi
Sen özlem istedinde ben özlemedimmi
Sen kalbimi istedinde ben vermedimmi
Sen canımı istedinde ben ölmedimmi
Seni sevdim sevgimle yalnız BIRAKTIN
Seni özledim özlemimin ateşiyle yaktın
Seni kalbim bildim sen neşteri batırdın
Seni canım sandım sen benim canımı aldın...
Gönlüm yangın yeri,alev alev yanıyor
Sönmez bu ateş,kalbim bunu gayet iyi biliyor
Gel yangınıma buz ol,erit bu ateşi
Bak gözlerim gözlerine göz kırpıyor
Sevgim seninle günden güne artıyor
Geleceğim,sen varsın diye mutlu oluyor
Yüreğim seninle hep değer kazanırken
Artık kalbim her daim senin için çarpıyor
Aşk sensin bunu sende biliyorsun
Gönül yangınlarda,ateşimi yükseltiyorsun
Seni sığdıramıyorum ki şu yüreğime
Git gide bendeki Aşkı ölümsüzleştiriyorsun
Konuşan sözlerim değil kalbimdir
Sana bağlılığını anlatan dilim değil yüreğimdir
Gözlerime iyice bak da seyret sevgili
Sevdiğini haykıran sesim değil,gözbebeklerimdir
Kalbim seninle mutluluğu buldu; seninle sevginin anlamını bildi.
Senin dudakların pembe
Ellerin beyaz,
Al tut ellerimi bebek
Tut biraz!
Benim doğduğum köylerde
Ceviz agaçları yoktu,
Ben bu yüzden serinliğe hasretim
Okşa biraz!
Benim doğduğum köylerde
Buğday tarlaları yoktu,
Dağıt saçlarını bebek
Savur biraz!
Benim doğduğum köyleri
Akşamları eşkiyalar basardı.
Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem
Konuş biraz!
Benim doğduğum köylerde
Şimal rüzgarları eserdi,
Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır
Öp biraz!
Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!
Benim doğduğum köyler de güzeldi,
Sen de anlat doğduğun yerleri,
Anlat biraz!
Haykırışlarıma gel
Ruhum dokunuyor sesime,
Çığlıklar kopuyor içimde,
Gözlerim intihar kuşları!
Sesimin yankıları caddelere uzanıyor,
Bir araba altında kalıyor hayallerim.
Sesi titrek bir çocuğun ilk çığlığıyım ben,
Sabahlarım artık bir ölü.
Bulutlar değiyor gözlerime,
Sağanak yağıyorum bu gece!
Hıçkırıklarım vücudumu sarsıyor,
Bir hırçın rüzgar değiyor tenime,
Buz kesiliyorum.
Ayak izlerim sana çıkıyor,
Haykırışlarıma gel,
Serseri bir kurşun ol yönün bana sapsın.
Çığ düşür sesime,,
Hangi yıldızsan kay içime,
Yüreğin yüreğime çarpsın,
Gözlerim karanlığa değil sana karışsın.
Yalnızlık vurmasın,
Anlayacağın sessizliğe alışamam,
Ölüm kokar tenim,
Nefessiz kalırım,
Kalbimde dağılır acılar,
Ölümlerden ölümler beğenirim,
Tut sesimi!
Yoksa çığlıklarım bu şehri yerle bir edecek.
Ruhum dokunuyor sesime,
Çığlıklar kopuyor içimde,
Gözlerim intihar kuşları!
Sesimin yankıları caddelere uzanıyor,
Bir araba altında kalıyor hayallerim.
Sesi titrek bir çocuğun ilk çığlığıyım ben,
Sabahlarım artık bir ölü.
Bulutlar değiyor gözlerime,
Sağanak yağıyorum bu gece!
Hıçkırıklarım vücudumu sarsıyor,
Bir hırçın rüzgar değiyor tenime,
Buz kesiliyorum.
Ayak izlerim sana çıkıyor,
Haykırışlarıma gel,
Serseri bir kurşun ol yönün bana sapsın.
Çığ düşür sesime,,
Hangi yıldızsan kay içime,
Yüreğin yüreğime çarpsın,
Gözlerim karanlığa değil sana karışsın.
Yalnızlık vurmasın,
Anlayacağın sessizliğe alışamam,
Ölüm kokar tenim,
Nefessiz kalırım,
Kalbimde dağılır acılar,
Ölümlerden ölümler beğenirim,
Tut sesimi!
Yoksa çığlıklarım bu şehri yerle bir edecek.
hüzünlerimi kuşandım yine
sensizlik karışırken en koyusuna karanlığın
yalnızlığımla hemhalim
gözlerinle yitik bir şiire başladım
saymadım, kimbilir kaçıncı gecesi ayrılığın
kaçıncı terkedişi umutlarımın
kaçtikca yine sana gelişimin kaçıncı saati
susturamadım ateşe tutulmuş yüreğimi
durduramadım içimin yangınını
sadece sana çıktı yollarım
sadece senin adını sayıkladı dillerim
ve hiçbirşey avutamadı
ağlayan gözlerimi
duy artık
susturulmuş sesimi
ne mehtap avutur beni
ne yıldızların parlaması
bana sadece
gözlerini getir
gözlerinle
sil gözlerimi
yollarıma serilen bir mayın tarlasıydı. aşk,
yüreğimden vuran kurşunlardı,
umutlarımdı ellerimden alınan
beyaz bir perdeden geçen rüzgardı
ayrılıklardı. üzerime örttüğüm
korkuyla adım bastığım
Ucu olmayan mayın tarlasıydı,
Ve sendi aşk
Biraz ellerin birazda gözlerin
dokunamadığım saçlarındı
şehrinden geçemediğim sokaklar
hasret kokan kaldırımlardı
köşe başlarında
bir defne yaprağı beyaz şiir
sadece senin
Adın
Yazardı
kuyusundan gamzelerimin
dudaklarıma düşer gece
ikiye bölünür benliğim
dipsiz bir karanlığa
boyanır dört bir yanım
yırttıkça göğü sessiz cığlıklarım
milyonlarca sen çarpar yüzüme
usulca yüreğine akarım
yağmurlar ıslanır gözlerimde
sensizlik vururken
her bir köşeme
mühürlenir söz dilimde
kana kesilir kelimelerim
bağıramam acır aşk sesimde
buz tutar
ellerine hasret ellerim
göğsüme dizilir
yarım kalan düşlerim
dilimin ucuna düşer
yokluğun
hadi sustur
gülüşlerimde
ağlayan
çocuğu
vurdu vuracak beni
koynumda
sakladığım acı
hadi dindir
umutlarımın sancısını
durma bir kibrit yak
üşüyen ateşe…
genzimde
dolaşır
ecelin
parmakları
çığlığım duvarlarda asılı kaldı…
Sustum...
Aşka...
Rüzgara...
Ayrılığa...
Zamana..
Böylesi bir veda olsun istemezdim..
Hoşçakalin...
"gel" desen dağ gibi bir ihanetten düştüm
bu kendime son gelişim
ölümbaz öpüşler kusuyorum ceplerime
kendimi suçüstü yakalıyorum
ve kentsizliğimin isimsizliğini
Araz'a uyak düşüyorum
gözlerime senden düşler sürüyorum
ıslak bileklerim kan bayramına yatıyor
bana en büyük tehdit yine ben oluyorum gelirdim
gittiğin uzakta bendim
sonra bir durağa yaslanıyorum
sonra bir kente
ve sen gidiyorsun
ben kanıyorum
diyorlar ki; kendini dinleme hiçbir şey söylemiyorsun.
oysa "gel" desen gelirdim biliyorsun
yorgun Haliç'e biraz inat
biraz ihanet bırakıyorum
ellerinden bir tedirginliği bir tehdidi avuçluyorum
aklıma düşüyorsun
düşüyorum
düşünce
üşüyorum
azgın hüzünlerle körlüğüme göçüyorum
ayrılığın saati kaç geçiyor bilmiyorum
yalanlarımla bir hiçlikteyim
beni içinden kaç
bu kentte her yağmur kendini ağlar
aklıma düşsen yalnızlık oluyorum
ağzımdaki uykudan öpmüyorsun nicedir
nerde kimi üşüyorsun
artık kendini yakan bir ateşim
kendimize birbirimizden düşler yapamıyoruz
şimdi boş duraklara yaslanıyorum
boş kentlere
oysa "gel" desen gelecektim
gün düşlerime dönüşlerimde
bakışın içiyor beni gözlerimden
gövdemi düşürüyorum güz yavrusu duraklara
uzaklığına uzanıyorum
sevdiğin sonbahar geçiyor üstümden
ama artık hiçbir göğü içmiyorsun dudaklarımdan
yıkılıyorum şarkılara
"kimseler biliyor"
yalnızlık dostumdu
şimdi korkum oluyor
oysa "gel" desen gelecektim
artık her şey kımıltısız bir geceye dönüşüyor
güz artığı saçlarımda oynaşan sensizlik
göz karana yenik düşüyor en korkak yanlarımdan
kendimi yitirdikçe sana gidiyorum
göbek çukurumda sobelere karanlık uyutuyorum
düş satıcısı ispiyoncu bir ihtiyarın insafına kalıyorum
uysal yalnızlıklar satın alıyorum
gülüşümle ödeyerek
ve içimde yalancı bir katil taşıyorum
yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarıma
cüzamlı ruhlar cehennemine gidiyorum ben
kirli sözlerimi temize çekme
oysa "gel" desen gelecektim
gözlerim ihanete ihbar taşıyor
kuşkulu bir cinayeti fısıldıyor kaşlarına
sözü namluna sürmelisin şimdi
en yaralı yanımdan vurmalısın beni
çünkü uçmak düşmeyi göze almaktır
avlunda bıraktığım az kullanılmış intiharları deniyorum
ne vakit nikotinli ellerinden yola çıksam
susuşuna kan döküyor gözlerim
sen gözüne çiğ kaçtı sanıyorsun
oysa bilmelisin Araz'ım
kimsenin içi görünmez
ve hiç bulamadıklarını
asla yitiremezsin
bak şimdi aramızda sessiz kalıyor
söylenecek bütün sözler
her sabah akşam oluyorsun
alnından ellerine damlıyorsun
yüzündeki yağmurla iniyorsun kente
içine dert oluyorsun kentin
dışına yağmur
yüreğinde dağılıyor kristal şehirler
duvarların kan öksürüyor
ve sen
başkalarının gözlerini
yüzümde aramamayı öğreniyorsun
beni bir durağa yaslıyorsun
beni bir kente
gidiyorsun
oysa "gel" desen gelecektim
susmak en inatçısı olmaktır yalnızlığın
en susmakta neydi öyle
sen en dinlerken
biliyorum Araz'ım
insan kendini bulmamalı, hep aramalı
gittiğin yerden başlıyorum öyleyse
gece cinnetlerimi de alıp yanıma
denize bakmayı bilmeyenler
bir gün mutlaka boğulur
işte bundandır gözlerinden kaçışlarım
siz hiç yar saçının bir telinden kendinize gurbet yaptınız mı
ben şimdi gurbetim
içimde taşıyorum
heba olsa da senlerce yılım
oysa "gel" desen gelecektim
ömrümden düşürdüğüm sol anahtarlarına takılıyorum hep
ve hayat yüklü kamyonlar geçiyor üstümden
şairler ölüdür derler
inanmıyorum
en karanlık ceketimi giyiyordum
ışığa kördüm çünkü
şimdi ise güneşe ilerliyorum
dirilmek için
kimliği paslanıyor eski bir anarşistin
gecenin kör gözünden utanıyorum
hadi bana en militan kelimelerle saldır
batır içime cümlelerini
beyhude bir dehşet bırak
hak ediyorum
gizlilikten ölmek üzere olan bir akrep sızıyor içime
can kaybından ölüyorum
cenazemde namaz kılacağım
zan altındayım
yalanıma inanıyorum
yorgun söylentiler kanıyor solgun yaralarımdan
kırılır mı bilmem hüznümde taşıdığım kin
kinim kendime
susuşum sana
küsüşüm tüm dünyaya
üstü kalsın ihanetimin
"gel" desen gelecektim
yine bir tren geçiyor içimden
sen kesiliyorum gülüşümün karşılığı
saçların bir rüzgarın öyküsünü taşıyor
görmüyorum söylemiyorsun kırılıyorum
hiçliğimin etleri yolunuyor şizofrenik bir gecede
sana bir öykü çıkarıyorum ağzımdan
süsle beni ey aşk
geçtiğin yerleri öpüyorum
yarısı yanık bir aşkın küllerini taşıyorum
dişlerindeki nikotin tadı terkimde
sirenler ve ateş hatları içip
sesini peydahlıyorum kendimden ve kentimden
ıslak ceplerimi buluyorum el yordamıyla
yasadışıyım
tutukla beni gözlerimden
kalemim bitti yitirdi şiirini şuur
öldü kanımdaki mürekkep balığı
solumdaki sise intihar etti intiharlar
bir aşkı kaça katlayabilirdi ki ezik bir yürek
yaşamak için geç bir zaman
ölmek için ise erken
çok davullu bir senfoni sürçüyor
dikiş tutmaz ayrılığımda
kirpiğinden yapılma bir darağacına
geceyi asıyorum
yoksun
bu yağmurlar ıslatmıyor beni
bir durağa yaslanıyorum sensiz
gidişinin en sessiz harfinden yırtılıyorum
"gel" desen gelecektim oysa
kulaklarımdan bordo denizler dökülüyor
şimdi herkes biraz sen biraz acı
göğsümde bir vagon
gizli sözler batıyor
fırtınalar çıkıyor üstüme
şakağımda
intihar acemisi bir şairin
delilik provaları
arkandan uluyan kapılardan
söküyorum kokunu
yokluğunu kokluyorum
yokluğunu yokluyorum
çöz gözlerimi senden hadi
ücranda yak bakışımı
gözlerine bekçi sevdam
dünden ve senden kalmayım
içine her düşen
kendi keşfi sanıyor seni
oysa sen
melekleri bile kıskandıracak kadar kendinsin
ve kendini acıtmak istiyorsun
ama güller kendine batamaz
bilmiyor musun
"gel" mi diyorsun
herkes kendi gördüğüne bakar
peki hayatın rüzgarında kime yelkeniz
kıpırdamadan duramayız bir aşk boyu
hadi en kanadığımız yerden susalım
"gel" desen gelirdim
"git" dedin ve gittin
Aşka...
Rüzgara...
Ayrılığa...
Zamana...
eyvallah..
Sustum...
Aşka...
Rüzgara...
Ayrılığa...
Zamana..
Böylesi bir veda olsun istemezdim..
Hoşçakalin...
"gel" desen dağ gibi bir ihanetten düştüm
bu kendime son gelişim
ölümbaz öpüşler kusuyorum ceplerime
kendimi suçüstü yakalıyorum
ve kentsizliğimin isimsizliğini
Araz'a uyak düşüyorum
gözlerime senden düşler sürüyorum
ıslak bileklerim kan bayramına yatıyor
bana en büyük tehdit yine ben oluyorum gelirdim
gittiğin uzakta bendim
sonra bir durağa yaslanıyorum
sonra bir kente
ve sen gidiyorsun
ben kanıyorum
diyorlar ki; kendini dinleme hiçbir şey söylemiyorsun.
oysa "gel" desen gelirdim biliyorsun
yorgun Haliç'e biraz inat
biraz ihanet bırakıyorum
ellerinden bir tedirginliği bir tehdidi avuçluyorum
aklıma düşüyorsun
düşüyorum
düşünce
üşüyorum
azgın hüzünlerle körlüğüme göçüyorum
ayrılığın saati kaç geçiyor bilmiyorum
yalanlarımla bir hiçlikteyim
beni içinden kaç
bu kentte her yağmur kendini ağlar
aklıma düşsen yalnızlık oluyorum
ağzımdaki uykudan öpmüyorsun nicedir
nerde kimi üşüyorsun
artık kendini yakan bir ateşim
kendimize birbirimizden düşler yapamıyoruz
şimdi boş duraklara yaslanıyorum
boş kentlere
oysa "gel" desen gelecektim
gün düşlerime dönüşlerimde
bakışın içiyor beni gözlerimden
gövdemi düşürüyorum güz yavrusu duraklara
uzaklığına uzanıyorum
sevdiğin sonbahar geçiyor üstümden
ama artık hiçbir göğü içmiyorsun dudaklarımdan
yıkılıyorum şarkılara
"kimseler biliyor"
yalnızlık dostumdu
şimdi korkum oluyor
oysa "gel" desen gelecektim
artık her şey kımıltısız bir geceye dönüşüyor
güz artığı saçlarımda oynaşan sensizlik
göz karana yenik düşüyor en korkak yanlarımdan
kendimi yitirdikçe sana gidiyorum
göbek çukurumda sobelere karanlık uyutuyorum
düş satıcısı ispiyoncu bir ihtiyarın insafına kalıyorum
uysal yalnızlıklar satın alıyorum
gülüşümle ödeyerek
ve içimde yalancı bir katil taşıyorum
yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarıma
cüzamlı ruhlar cehennemine gidiyorum ben
kirli sözlerimi temize çekme
oysa "gel" desen gelecektim
gözlerim ihanete ihbar taşıyor
kuşkulu bir cinayeti fısıldıyor kaşlarına
sözü namluna sürmelisin şimdi
en yaralı yanımdan vurmalısın beni
çünkü uçmak düşmeyi göze almaktır
avlunda bıraktığım az kullanılmış intiharları deniyorum
ne vakit nikotinli ellerinden yola çıksam
susuşuna kan döküyor gözlerim
sen gözüne çiğ kaçtı sanıyorsun
oysa bilmelisin Araz'ım
kimsenin içi görünmez
ve hiç bulamadıklarını
asla yitiremezsin
bak şimdi aramızda sessiz kalıyor
söylenecek bütün sözler
her sabah akşam oluyorsun
alnından ellerine damlıyorsun
yüzündeki yağmurla iniyorsun kente
içine dert oluyorsun kentin
dışına yağmur
yüreğinde dağılıyor kristal şehirler
duvarların kan öksürüyor
ve sen
başkalarının gözlerini
yüzümde aramamayı öğreniyorsun
beni bir durağa yaslıyorsun
beni bir kente
gidiyorsun
oysa "gel" desen gelecektim
susmak en inatçısı olmaktır yalnızlığın
en susmakta neydi öyle
sen en dinlerken
biliyorum Araz'ım
insan kendini bulmamalı, hep aramalı
gittiğin yerden başlıyorum öyleyse
gece cinnetlerimi de alıp yanıma
denize bakmayı bilmeyenler
bir gün mutlaka boğulur
işte bundandır gözlerinden kaçışlarım
siz hiç yar saçının bir telinden kendinize gurbet yaptınız mı
ben şimdi gurbetim
içimde taşıyorum
heba olsa da senlerce yılım
oysa "gel" desen gelecektim
ömrümden düşürdüğüm sol anahtarlarına takılıyorum hep
ve hayat yüklü kamyonlar geçiyor üstümden
şairler ölüdür derler
inanmıyorum
en karanlık ceketimi giyiyordum
ışığa kördüm çünkü
şimdi ise güneşe ilerliyorum
dirilmek için
kimliği paslanıyor eski bir anarşistin
gecenin kör gözünden utanıyorum
hadi bana en militan kelimelerle saldır
batır içime cümlelerini
beyhude bir dehşet bırak
hak ediyorum
gizlilikten ölmek üzere olan bir akrep sızıyor içime
can kaybından ölüyorum
cenazemde namaz kılacağım
zan altındayım
yalanıma inanıyorum
yorgun söylentiler kanıyor solgun yaralarımdan
kırılır mı bilmem hüznümde taşıdığım kin
kinim kendime
susuşum sana
küsüşüm tüm dünyaya
üstü kalsın ihanetimin
"gel" desen gelecektim
yine bir tren geçiyor içimden
sen kesiliyorum gülüşümün karşılığı
saçların bir rüzgarın öyküsünü taşıyor
görmüyorum söylemiyorsun kırılıyorum
hiçliğimin etleri yolunuyor şizofrenik bir gecede
sana bir öykü çıkarıyorum ağzımdan
süsle beni ey aşk
geçtiğin yerleri öpüyorum
yarısı yanık bir aşkın küllerini taşıyorum
dişlerindeki nikotin tadı terkimde
sirenler ve ateş hatları içip
sesini peydahlıyorum kendimden ve kentimden
ıslak ceplerimi buluyorum el yordamıyla
yasadışıyım
tutukla beni gözlerimden
kalemim bitti yitirdi şiirini şuur
öldü kanımdaki mürekkep balığı
solumdaki sise intihar etti intiharlar
bir aşkı kaça katlayabilirdi ki ezik bir yürek
yaşamak için geç bir zaman
ölmek için ise erken
çok davullu bir senfoni sürçüyor
dikiş tutmaz ayrılığımda
kirpiğinden yapılma bir darağacına
geceyi asıyorum
yoksun
bu yağmurlar ıslatmıyor beni
bir durağa yaslanıyorum sensiz
gidişinin en sessiz harfinden yırtılıyorum
"gel" desen gelecektim oysa
kulaklarımdan bordo denizler dökülüyor
şimdi herkes biraz sen biraz acı
göğsümde bir vagon
gizli sözler batıyor
fırtınalar çıkıyor üstüme
şakağımda
intihar acemisi bir şairin
delilik provaları
arkandan uluyan kapılardan
söküyorum kokunu
yokluğunu kokluyorum
yokluğunu yokluyorum
çöz gözlerimi senden hadi
ücranda yak bakışımı
gözlerine bekçi sevdam
dünden ve senden kalmayım
içine her düşen
kendi keşfi sanıyor seni
oysa sen
melekleri bile kıskandıracak kadar kendinsin
ve kendini acıtmak istiyorsun
ama güller kendine batamaz
bilmiyor musun
"gel" mi diyorsun
herkes kendi gördüğüne bakar
peki hayatın rüzgarında kime yelkeniz
kıpırdamadan duramayız bir aşk boyu
hadi en kanadığımız yerden susalım
"gel" desen gelirdim
"git" dedin ve gittin
Aşka...
Rüzgara...
Ayrılığa...
Zamana...
eyvallah..