YÜREĞİM ÜŞÜYOR
Güller laleler sümbüller dipdiriyken
Demirlerim bükük çelikler kırılgan
Canımla can verdiğim, kanımla dirilttiğimken
Tek solmayanım sandığım , dalında solgun
Dermelere kıyamadığım , serçe yüreklim
Sevdim ve güllerle donattım, yüreğime ektim
Yüreğimde buram buram hasreti yaktım
Aşk Koksun, özlem koksun en çok da sen koksun
Özlemim sevincim umudum yürek yarımken
Bir serçe kuş nedir ki; el kadar bir şey!
Ama bilirim ki kocaman yüreği var..
Seven, hisseden ve bir o kadar da kırılgan
Sevdiğine yanan ağlayan ve ölen serçe
Sevince anlayan, hesap bilmeyen öteleri öteleyen serçe
Yüreğim serçe çırpıntısında şimdi!...
İçim sancıda kulağım martıların derin çığlığında
Biliyormusun?
Hiç bir gülü koparmadım,dalında sevdim dikeniyle sevdim
Canıma sardım, sevgimle, suladım, büyüttüm çoğalttım
Belki de bu umudum ondan
Belki de avuçlarımda ki bu gül kokusu da ondan...
Ondandır bu yürek üşümelerim
Aradığım sade yalın riyasız sıcak bir gülümseme ve vefa
Vefalı sandığım vefasızlardan yana bir o kadar yangınım
Yaşamın nice kalleşlikleri karşısında...
Dostun, dostluğun kıymetini bilerek unutulmuşum şimdi
Yine de dost dediğime , dostluğumdan dile düşürmemişim
Ele güne karşı dost dediğimin döşünü asla yere sermemişim
Dosdoğru ol dedim de yüreğimi vurdum yüreksiz çöllere bir derviş misali
Bilirim ki düşmeden düşürmeden kirli hesap yapmadan
Yaşamın kıyısına tutunup sevmek, severken de dost olmak
Dostça yaşamak en büyük erdem...Bilmişim
Sen Yüreğime düşen ilk cemre
Karanlık geceler de ay ışığım derken !
Hazan serdin yüreğime baharıma yazıma...
Şimdi sarardı yaprağım
Ben avuçladıkça dikeniyle dostluk gülünü canım yandı
Yüreğim kanadı da
Vaz geçemedi yüreğim senden
Sarıp sarmaladı...İki elim vardı; biri yüreğimin üstünde
Diğeri yüreğinde
Öyle çok kırıldım ki...yine de kıramadım kıranları
Sustum ve bekledim yürek sancılarını
Aradığım sendin ama sen bende değil
Yitik sevda gecelerinde dalgaların serinliğinde kaybolan gözlerin
Dalıp mazinle hesaplaşırken, yüzüne tokat saldığın kaderin
Yinede içinde büyüttüğün kocaman çocuk vicdanın
Hep bu vicdan bu yürektir; başımı dik alnımı açık tutan...
Sevgiyle sarmaş dolaş...dosta dostluğa koşan yüreğim üşüyor şimdi
Nadasa bırakılmış yüreğimin
Umut yüklü tohumları yılgın şimdi
Titremsi yakamozların ışığında
Kekeme sevda sözcüklerin üşüttü yüreğimi
Temmuz sıcağında üşüyor ÜŞÜYOR yüreğim
Üşüyorum sevgili!....
Güller laleler sümbüller dipdiriyken
Demirlerim bükük çelikler kırılgan
Canımla can verdiğim, kanımla dirilttiğimken
Tek solmayanım sandığım , dalında solgun
Dermelere kıyamadığım , serçe yüreklim
Sevdim ve güllerle donattım, yüreğime ektim
Yüreğimde buram buram hasreti yaktım
Aşk Koksun, özlem koksun en çok da sen koksun
Özlemim sevincim umudum yürek yarımken
Bir serçe kuş nedir ki; el kadar bir şey!
Ama bilirim ki kocaman yüreği var..
Seven, hisseden ve bir o kadar da kırılgan
Sevdiğine yanan ağlayan ve ölen serçe
Sevince anlayan, hesap bilmeyen öteleri öteleyen serçe
Yüreğim serçe çırpıntısında şimdi!...
İçim sancıda kulağım martıların derin çığlığında
Biliyormusun?
Hiç bir gülü koparmadım,dalında sevdim dikeniyle sevdim
Canıma sardım, sevgimle, suladım, büyüttüm çoğalttım
Belki de bu umudum ondan
Belki de avuçlarımda ki bu gül kokusu da ondan...
Ondandır bu yürek üşümelerim
Aradığım sade yalın riyasız sıcak bir gülümseme ve vefa
Vefalı sandığım vefasızlardan yana bir o kadar yangınım
Yaşamın nice kalleşlikleri karşısında...
Dostun, dostluğun kıymetini bilerek unutulmuşum şimdi
Yine de dost dediğime , dostluğumdan dile düşürmemişim
Ele güne karşı dost dediğimin döşünü asla yere sermemişim
Dosdoğru ol dedim de yüreğimi vurdum yüreksiz çöllere bir derviş misali
Bilirim ki düşmeden düşürmeden kirli hesap yapmadan
Yaşamın kıyısına tutunup sevmek, severken de dost olmak
Dostça yaşamak en büyük erdem...Bilmişim
Sen Yüreğime düşen ilk cemre
Karanlık geceler de ay ışığım derken !
Hazan serdin yüreğime baharıma yazıma...
Şimdi sarardı yaprağım
Ben avuçladıkça dikeniyle dostluk gülünü canım yandı
Yüreğim kanadı da
Vaz geçemedi yüreğim senden
Sarıp sarmaladı...İki elim vardı; biri yüreğimin üstünde
Diğeri yüreğinde
Öyle çok kırıldım ki...yine de kıramadım kıranları
Sustum ve bekledim yürek sancılarını
Aradığım sendin ama sen bende değil
Yitik sevda gecelerinde dalgaların serinliğinde kaybolan gözlerin
Dalıp mazinle hesaplaşırken, yüzüne tokat saldığın kaderin
Yinede içinde büyüttüğün kocaman çocuk vicdanın
Hep bu vicdan bu yürektir; başımı dik alnımı açık tutan...
Sevgiyle sarmaş dolaş...dosta dostluğa koşan yüreğim üşüyor şimdi
Nadasa bırakılmış yüreğimin
Umut yüklü tohumları yılgın şimdi
Titremsi yakamozların ışığında
Kekeme sevda sözcüklerin üşüttü yüreğimi
Temmuz sıcağında üşüyor ÜŞÜYOR yüreğim
Üşüyorum sevgili!....