Yünlü Koyun

Yünlü koyun aldım ben bir köylüden
Dişleri dökülmüş doymaz öğünden
Yününün farkı yok köpek tüyünden
Yünü iğne olmuş kırksam kırkılmaz

Koyun değil sanki domuz mübarek
Saydım akçeleri koyun diyerek
Çaldım kemiğini kaval diyerek
Kantarlara koyup tartsan tartılmaz

Konu komşu bin bir zorla yatırdık
Kazanlara suyu koyduk batırdık
Dağdan yüz bir kişi odun getirdik
Kaynattık kaynattık yine kaynamaz

Kazanın altına soktuk ataşı
Suyu ısındıkça kaldırdı başı
Gözü de kör imiş bakıyor şaşı
Kulağı da sağır kavalı duymaz

Kaburgası olmuş sepet çubuğu
Derisi büzülmüş tosbağ kabuğu
Alırken sanmıştım etli bir tuğu
Öksüz Abdil daha faka uğramaz

Abdil Korkman