Yosun tutmuş yalnızlıklarım. .

Konu sahibi son olarak 1 gün önce görüldü
zaman sızlıyordu parmaklarımın uçlarında








avuçlarımdan çivilenirken avuntu bir hayatın dallarına
ellerimin hoyratlığında yitiriyorum bir




eylülü




daha






suskunluğumda








katre katre asılırken mavinin gözbebeklerindeki güze
bir çığlık bırakıyorum hüznün kümelendiği
evrenin sonsuzluğundaki dehlizlerine
hüküm sürerken sensizlik
gece kan kırmızısına sarılırken
yağmalanır uykularım
yakama yapışmış buz yanığı düşlerimle







mühürlü dudaklarım aşındırır şimdi senli zamanları
aklımın tenhalarına sığınırken anılarım
dilim ise hiç bilmediğim küfürleri ezberler






zehrimi kustukça gecenin al yüzlü aynalarına
dar ağacında sallandırdığım kan tükürdüğüm
binlerce ses takılır ardıma
kör bir bıçak oynaşır yorgun tenimde
bir şehrin ıssızlığı keser ayaklarımın altını
kirpiklerimin ucundan düşer yanaklarıma






cam kırığı




yansımaları
 
Geri