Yorgun Umutlar Şiiri - Yalnızlık Şiirleri - Hayeller Şiiri
Yorgun Umutlar
Yoruldu umutlar bıkkın sözlerden,
Oynayan duygular eriyip gitti.
Dermanlar tükendi kaba dizlerden,
Gençlik hayalleri yürüyüp gitti.
Efkar satın alma. o zaten vardır,
Felek bahtsızlara daima kördür.
Müflisin çilesi, işi de zordur,
Zor işlerle ömrü çürüyüp gitti.
Olmuşla, ölmüşün öyküsü bunlar,
Arif olan kişi halinden anlar.
Hayali kuşatan bütün zamanlar,
Maziyi ardından kürüyüp gitti.
Yeni dünyalara açılan yollar,
Taze umutları sarmada kollar.
Geçmişte köhnelik saklayan hallar,
Kapatıp üstünü bürüyüp gitti.
Her şey gitti de son yolcu mu kaldı?
Geçmiş geçmişte ya olanlar oldu.
Ozan Durmuşoğlu da zaten yoruldu,
Yorgun bedenini sürüyüp gitti.
Hüseyin Durmuş.
Yorgun Umutlar
Yoruldu umutlar bıkkın sözlerden,
Oynayan duygular eriyip gitti.
Dermanlar tükendi kaba dizlerden,
Gençlik hayalleri yürüyüp gitti.
Efkar satın alma. o zaten vardır,
Felek bahtsızlara daima kördür.
Müflisin çilesi, işi de zordur,
Zor işlerle ömrü çürüyüp gitti.
Olmuşla, ölmüşün öyküsü bunlar,
Arif olan kişi halinden anlar.
Hayali kuşatan bütün zamanlar,
Maziyi ardından kürüyüp gitti.
Yeni dünyalara açılan yollar,
Taze umutları sarmada kollar.
Geçmişte köhnelik saklayan hallar,
Kapatıp üstünü bürüyüp gitti.
Her şey gitti de son yolcu mu kaldı?
Geçmiş geçmişte ya olanlar oldu.
Ozan Durmuşoğlu da zaten yoruldu,
Yorgun bedenini sürüyüp gitti.
Hüseyin Durmuş.