Yol Verin Geçsin

Dil verin dumanlı boranlı dağlar
Gerçek seven Kerem olduysa yansın
İçsin yaylasının suyundan kansın
Yâre giden yoldan yol verin geçsin

Kurtlara yolunu uğratman sakın
Dağ delerse Ferhat nişanı takın
Tomurcuk gülleri açmaya yakın
Gül takın güldüyse gül verin geçsin

Geçtiğim yol bile bıktı derdimden
Şu gönül atına bindim bineli
Uçurdu sevdası aklı serimden
Yandığım ataştan kül verin geçsin

Mah cemale dağlar dayanmaz ise
Yakan hançer kana boyanmaz ise
Hayal ile düşten uyanmaz ise
Öksüz Abdil’imi kul verin geçsin

Abdil Korkman