Ötesi olmayan bir yol üzerindeyim.
Bu yol öyle bir yol ki;üzerinde yürüyemez,koşamaz,zıplayamazsın.
Peki bu yolu gizemli kılan ne?
Garip bir şey mi desem…
Belki ama henüz onla da tanışamadım.
Yalınayak durmak istiyorum,belki canımı acıtacak fakat hissettiklerimin ne olduğunu tatmak istiyorum.
Manasız belki de apansızca.
Onca yükü kaldırabilecek miyim söylesene cesaretim?
Hadi yol,ne canımı acıtıyorsun ne de bana yüklediğin bu sevgi kalbimi rahatlattığı için ağır geliyor..
Amacın ne?
Düşlerim beni bekliyor,neden beni kilitliyorsun?
Ben senin üzerinde hayaller kurarak yürümek istiyorum.
Neyi bekliyorsun?
Bu zaman senin-benim zamanım olmasın mı?
Öyle durma düşlerimde dayanamıyorum.
Ak artık gönlüme yeter kaldıramıyorum!
Durma öyle,bekleme her şeyi benden.
Ne olur önce bir tebessüm et sonra ise beni kendine kavuştur.
Bırak üstünde yol alayım.
Dokunma düşlerim gerçek kalsın,belki de gerçekleşsin..
Hem sana söylemediğim bir şey var!
Benim bir sevgilim var,henüz tanışmadığım..
Mimiklerimizi birbirimize satamasak da,gözlerimizdeki geceyi hapseden manasız boşluklarda birbirimize kendimizi anımsatıyoruz.
Belki şaka ya da ciddi ama beyaz bir siyahlık bizimkisi…
Tebessümlerimizdeki titrek hayallerimiz aynı ateş soğukluğunda yanındayken üşürsün,uzaktayken yanarsın…
Garip değil mi gizemli düşüm?
Söylesene yol!
Hala bekleyecek miyim?
Yetmez mi?
Fark edemiyor musun?
Sen ise hala kaçmakta ve sessizliğindesin..
Kelimeler üzerime üzerime geliyor.
Kurtar beni bu azaptan ne olur!
Yeteri kadar yanmadım mı?
Yeteri kadar olanları seyretmedim mi?
Yeteri kadar teğet geçmedim mi hayata?
Veya yeteri kadar yetmedim mi sana?
Nefesimde; ölmelerimden bahsetmiyorum bile.
Söz hakkı mı bekliyorsun benden yoksa?
Bana yol açmak için!
Bir kulaçta geçemezsin okyanusları,azim göstermen lazım.
Bir kalpten çıkmaz sevgi dediğin şey.
Bunu unutma!
Tek nefesle iki kalp doymaz..
Ben senin,benim sevgilimsin diyen her hücrenim..
Senin her yolunum her düşünüm...
Timuçin Püsküllüoğlu
Bu yol öyle bir yol ki;üzerinde yürüyemez,koşamaz,zıplayamazsın.
Peki bu yolu gizemli kılan ne?
Garip bir şey mi desem…
Belki ama henüz onla da tanışamadım.
Yalınayak durmak istiyorum,belki canımı acıtacak fakat hissettiklerimin ne olduğunu tatmak istiyorum.
Manasız belki de apansızca.
Onca yükü kaldırabilecek miyim söylesene cesaretim?
Hadi yol,ne canımı acıtıyorsun ne de bana yüklediğin bu sevgi kalbimi rahatlattığı için ağır geliyor..
Amacın ne?
Düşlerim beni bekliyor,neden beni kilitliyorsun?
Ben senin üzerinde hayaller kurarak yürümek istiyorum.
Neyi bekliyorsun?
Bu zaman senin-benim zamanım olmasın mı?
Öyle durma düşlerimde dayanamıyorum.
Ak artık gönlüme yeter kaldıramıyorum!
Durma öyle,bekleme her şeyi benden.
Ne olur önce bir tebessüm et sonra ise beni kendine kavuştur.
Bırak üstünde yol alayım.
Dokunma düşlerim gerçek kalsın,belki de gerçekleşsin..
Hem sana söylemediğim bir şey var!
Benim bir sevgilim var,henüz tanışmadığım..
Mimiklerimizi birbirimize satamasak da,gözlerimizdeki geceyi hapseden manasız boşluklarda birbirimize kendimizi anımsatıyoruz.
Belki şaka ya da ciddi ama beyaz bir siyahlık bizimkisi…
Tebessümlerimizdeki titrek hayallerimiz aynı ateş soğukluğunda yanındayken üşürsün,uzaktayken yanarsın…
Garip değil mi gizemli düşüm?
Söylesene yol!
Hala bekleyecek miyim?
Yetmez mi?
Fark edemiyor musun?
Sen ise hala kaçmakta ve sessizliğindesin..
Kelimeler üzerime üzerime geliyor.
Kurtar beni bu azaptan ne olur!
Yeteri kadar yanmadım mı?
Yeteri kadar olanları seyretmedim mi?
Yeteri kadar teğet geçmedim mi hayata?
Veya yeteri kadar yetmedim mi sana?
Nefesimde; ölmelerimden bahsetmiyorum bile.
Söz hakkı mı bekliyorsun benden yoksa?
Bana yol açmak için!
Bir kulaçta geçemezsin okyanusları,azim göstermen lazım.
Bir kalpten çıkmaz sevgi dediğin şey.
Bunu unutma!
Tek nefesle iki kalp doymaz..
Ben senin,benim sevgilimsin diyen her hücrenim..
Senin her yolunum her düşünüm...
Timuçin Püsküllüoğlu