yoksun
Hani sıkışır insanın canı küçücük bi kafese de kalbindeki gözyaşları boğar ya içten içe ruhunu, öyle umarsızca, öyle acımadan boğdun beni…
Yüreğin bende kalmıştı hani? Hani bensiz nefes alamaz, yaşayamazdın? Hani küçücük ellerinle ellerimi tutup beni sevdiğini söyleyecektin gözlerimden yüreğime akarak? Hani nerde verdiğin o acımasız sözlerin?
Unuttun beni sevgilim… Beni akan sulara, dipsiz kuyulara atarak gittin arkana bile bakmadan… Sessizliğe terk ederek gittin… Gözlerim kör, kulaklarım sağır, ne tat alırım ne bişey hissederim sen olmayınca. Ve artık sen yoksun… Sonsuzluğa söz verirken birdenbire nedir bu terk ediş, nedir bu acımasızlık, nedir bu kabuslar?
Sensiz kalmanın acısını hiç hissetmemişim ben… Şimdi yüreğim kan ağlıyor, kan içinde boğuluyor… Canım ince bir ipliğin ucunda sanki, hafif bir meltem esse kopup gidecek en bilinmedik yerlere… Keşke o meltem alsa canımı da küçücük ellerine bırakabilse…
Yokluğun acı.. Yokluğun suskun.. Yokluğun kurak bir iklimin başlangıcı...
Ve Artık Sen YOKSUN…
Hani sıkışır insanın canı küçücük bi kafese de kalbindeki gözyaşları boğar ya içten içe ruhunu, öyle umarsızca, öyle acımadan boğdun beni…
Yüreğin bende kalmıştı hani? Hani bensiz nefes alamaz, yaşayamazdın? Hani küçücük ellerinle ellerimi tutup beni sevdiğini söyleyecektin gözlerimden yüreğime akarak? Hani nerde verdiğin o acımasız sözlerin?
Unuttun beni sevgilim… Beni akan sulara, dipsiz kuyulara atarak gittin arkana bile bakmadan… Sessizliğe terk ederek gittin… Gözlerim kör, kulaklarım sağır, ne tat alırım ne bişey hissederim sen olmayınca. Ve artık sen yoksun… Sonsuzluğa söz verirken birdenbire nedir bu terk ediş, nedir bu acımasızlık, nedir bu kabuslar?
Sensiz kalmanın acısını hiç hissetmemişim ben… Şimdi yüreğim kan ağlıyor, kan içinde boğuluyor… Canım ince bir ipliğin ucunda sanki, hafif bir meltem esse kopup gidecek en bilinmedik yerlere… Keşke o meltem alsa canımı da küçücük ellerine bırakabilse…
Yokluğun acı.. Yokluğun suskun.. Yokluğun kurak bir iklimin başlangıcı...
Ve Artık Sen YOKSUN…