YOKLUĞUNLA ÖLDÜ GÖNLÜM
yokluğunun sancıcsı yine geldi bu gece
yine sensizlik misafirim bu akşam
sıcak bir yaz akşamında kalpimde kışdan kalma bir
hava gibi soğuk rüzgarlar esiyor sensiz bedenimde
ellerim sensizliğin soğukluğundan titriyor gözlerim
ise sanki yaz yağmurları gibi ıslak ve nemli
aklımda ise yine sen.
meğer sensizlik ne zormuş be sevgili
meğer gözlerine bakarak saçlarına dokunamamak
nefesini hissetememek aldığım her nefesde ismini
söylemek ama sana sevdiğimi haykırarak söyleyememek
ne zormuş be sevgili...
TUMTMASADA ELLERİM EELLERİNİ ŞAHİDİM OLSUN Kİ GÖKDEKİ YILDIZLAR BENİM İLK VE SON SEVDİĞİMSİN