Yokluğun bile eksildi, varlığın zaten yok..
Kimi kaybetsem hep seni arıyorum..
Bu halde kim yük eder beni, içimdeki senken ?
Ya da kim başkasının yarasını sarmak ister ki?
Yalnızlığımın altından hep sen çıkıyorsan, seni bir yerlerde halen sakladığımdandır..
Her şeye rağmen, şimdi kime üzülsen, yine benim içim acır..
Çünkü sen, sana acı çektiren insanları seversin..
Benim gibi..
Senin için üzülenler, seni üzenlerden daha önemsizdir..
Doğrusu ben alıştım bu duruma..
Ama canıma nereden iyi geliyorsan oradan acıtıyorsun hep..
Yapma bunu..
Hatta sen hiç dokunma bana..
Ben sızım dinince, acıtacağın bir yara daha açarım sana..
Kimi kaybetsem hep seni arıyorum..
Bu halde kim yük eder beni, içimdeki senken ?
Ya da kim başkasının yarasını sarmak ister ki?
Yalnızlığımın altından hep sen çıkıyorsan, seni bir yerlerde halen sakladığımdandır..
Her şeye rağmen, şimdi kime üzülsen, yine benim içim acır..
Çünkü sen, sana acı çektiren insanları seversin..
Benim gibi..
Senin için üzülenler, seni üzenlerden daha önemsizdir..
Doğrusu ben alıştım bu duruma..
Ama canıma nereden iyi geliyorsan oradan acıtıyorsun hep..
Yapma bunu..
Hatta sen hiç dokunma bana..
Ben sızım dinince, acıtacağın bir yara daha açarım sana..