Yokluğun Renkleri

Konu sahibi son olarak 2658 gün önce görüldü
Gün aşırı bir vakitte ufuk kızıl kızıldı
Yokluğa yolculuk apansız kapıma dayandı
Kaçmaya tedbir almaya bile gerek duymadım
***Gelişi öylesine pervasız öylesine ayan beyandı



Ortalık sütliman deyil kıpkırmızı yangın yeriydi
Ekmek yandı güller yandı denizlerde su yandı
Ben varlığımın peşinde doludizgin koşarken
***Bütün renkler sırayla yokluğa boyandı



Azıksız çıktığım yokluğun bu son seferinde
Gün doğuşuyla karşıma çıkmaz çöller uyandı
Yokluğun rüyasına yok yok diyerek yatarken
Şöyle bir maziye baktımda sadece bir andı.

Muhammed Mehmet Gül
 
Geri