Yine A k l ı m d a s ı n|

Konu sahibi son olarak 3022 gün önce görüldü
Aklıma sen geliyorsun,
Gerçi hiç de çıkmıyorsun ya neyse..
Yokluğun o kadar ağır ki, taşımak güç, taşımak zulüm.
Sensizliğin yükü altından ezilmekten yoruldum ben.
Her gün uykumdan uyanıp aklıma gelmenden nefret ediyorum.
Senden nefret ediyorum.
İçime koyduğun sevginden,

Sesinin kulaklarımdaki yankısından,
Seni sevdiğim için,
Kendimden nefret ediyorum.


Nefret ediyorum kendimden ve hep senin yüzünden.
Sana canım diyen dilimden nefret ediyorum.
Gözyaşlarımı sana akıtmaktan nefret ediyorum.
Her defasından aklıma düşmenden nefret ediyorum.
Canımı yakmandan nefret ediyorum.
Senden nefret ediyorum.

Nefret ederken bile seviyorum.
Bu da benim yeteneğim, olmasanda seviyorum seni.

 


"Insanin en cok nefret ettigi insan ayni zamanda en cok sevdigi insan olabilir mi?" diye sormustum. "Bilmiyorum" dedi. (:

Bence mümkün. Yüregine saglik.


 
Geri