Bu sabah yine aklıma geldin.
Bu sabah yine uyanır uyanmaz yine aklıma geldin.
Bu sabah yine gözümü açar açmaz aklıma geldin.
Bu sabah yine apansızın aklıma geldin.
Bu sabah yine nedendir bilmem aklıma geldin.
Bu sabah yine seneler sonra aklıma geldin.
Bu sabah yine söylesene neden aklıma geldin?
Bu sabah yine aklıma yine aklıma gelme nedenin,
Belki de hep soruyorlar bu ara.
" Biri var mı? " diye.
İşte o biri sendin.
Aklıma geldin.
Belki sana şehir olarak yaklaştım.
Belki seninle olan anılar bu yüzden canlandı.
Şöyle düşündüm sonra bir bir,
Hangi zamanda?
Kaç defa?
Hangi yolda?
Kesişti belki yolumuz.
Kesişti belki yolumuz değil kaderimiz.
Düşündüm uzun uzun.
Sildim aklımdaki hatıralarındaki tozu.
Kaç kere?
Nerelerde?
Hangi zaman aralıklarında?
Yürüdük seninle beraber o yolu.
Hatırladım da o yolların keyiflisi,
En neşelisi,
Bir yaz günü,
Bir haziran günü,
Tepeden aşağı inen okul yolu.
Şimdi yine uzaklardasın.
Ama belki daha da yakınsın.
Şimdi bilmem neredesin.
Ama bilirim ki aklımdasın.
Aklımda her zaman varsın.
Ama zaman zaman,
Kat be kat canlısın.
Neden bilmem böyledir?
Belki de rüyalarımdasın?
Ben rüyalarımı anımsamam.
Seninle uyandıysam,
Demekki rüyamdasın.
Seneler sonra,
Yıllara meydan okurcasına,
Sen hep aklımdasın.
Muharrem Güney
Bu sabah yine uyanır uyanmaz yine aklıma geldin.
Bu sabah yine gözümü açar açmaz aklıma geldin.
Bu sabah yine apansızın aklıma geldin.
Bu sabah yine nedendir bilmem aklıma geldin.
Bu sabah yine seneler sonra aklıma geldin.
Bu sabah yine söylesene neden aklıma geldin?
Bu sabah yine aklıma yine aklıma gelme nedenin,
Belki de hep soruyorlar bu ara.
" Biri var mı? " diye.
İşte o biri sendin.
Aklıma geldin.
Belki sana şehir olarak yaklaştım.
Belki seninle olan anılar bu yüzden canlandı.
Şöyle düşündüm sonra bir bir,
Hangi zamanda?
Kaç defa?
Hangi yolda?
Kesişti belki yolumuz.
Kesişti belki yolumuz değil kaderimiz.
Düşündüm uzun uzun.
Sildim aklımdaki hatıralarındaki tozu.
Kaç kere?
Nerelerde?
Hangi zaman aralıklarında?
Yürüdük seninle beraber o yolu.
Hatırladım da o yolların keyiflisi,
En neşelisi,
Bir yaz günü,
Bir haziran günü,
Tepeden aşağı inen okul yolu.
Şimdi yine uzaklardasın.
Ama belki daha da yakınsın.
Şimdi bilmem neredesin.
Ama bilirim ki aklımdasın.
Aklımda her zaman varsın.
Ama zaman zaman,
Kat be kat canlısın.
Neden bilmem böyledir?
Belki de rüyalarımdasın?
Ben rüyalarımı anımsamam.
Seninle uyandıysam,
Demekki rüyamdasın.
Seneler sonra,
Yıllara meydan okurcasına,
Sen hep aklımdasın.
Muharrem Güney
