Yıldızlar ve ateşböceği...

Konu sahibi son olarak 3536 gün önce görüldü
arzueliuz_13669864174.jpg
'Yıldızlar ateşböceği sanılmaktan korkmazlar' der Tagore. Ne güzel bir laf Tanrım..Düşünüyorum da sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek.. Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi, nahif yönlerimizin keşfedilmesi, cesaretsizliğimizin anlaşılması, korkularımızın paylaşılması sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti... Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız..Ve ne kadar güçlü korunuyoruz kalkanlarımızın ardında.. Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden.. İstridyeler, deniz minareleri, midyeler..Kirpiler ve kaplumbağalar gibi.. Sahi koruyor mu bizi bu çatlamamış sert kabuk? Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi..Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize? Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi? Duygularımızı bastırıyor, elele tutuşmamızı engelliyor mu? Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak, ne çıkar ateşböceği şansalar beni..Belki en hoyrat yürek bile ateşböceğinin o uçucu, masum, sevimli çocuksuluğuna el kaldırmaya kıyamaz.! Güçlü kapıların arkasına kilitlemeden korkaklığımı, sevgi isteğimi, en insani yönlerimi kayıtsızca sunabilsem..Bu sert kabuğun ağırlığından kurtulup bir kuş gibi uçacağım özgürce. Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım karşımdakine..O da çözülecek belki..Samimi ve güvenliksiz, silahsız biriyle göz göze gelince.. Oysa bir görebilsek bunu..Kalmadı böyle insanlar demesek.. Güven duygusuna bu kadar muhtaç olmasak..Kırılmaktan korkmasak..İncinsek, yaralansak..Ne olur bi darbe daha alsak..Yeniden açsak kendimizi, atabilsek o kabuğu.. Denesek.. Risk alsak..Yanılsak..Fark etmez.. Tekrar tekrar bıkmadan denesek..Ve kucaklaşsak yeniden..Tıpkı eskisi gibi.. Ne olduğunu anlayamadığımız o yirmibeş yıldan öncesi gibi..O zaman farkedeceğiz ne kadar çok özlediğimizi birbirimizi..Neler biriktirdiğimizi, kaybolan değerlerimizi ne kadar çok özlediğimizi.. Beraber geldik, beraber gidiyoruz oysa. Vakit az paylaşmak, sarılmak için..Yaşadığımız coğrafya zor, şartlar ağır..Yüreği daha fazla küstürmemek lazım..Sırtımızda ağır küfeler, her gün katlanan..Sevgiye çok ihtiyacımız var..Ufukta kara bir kış görünüyor..Ancak birbirimize sokulursak atlatırız o günleri.. Kırın o ağır, o sert kabuklarınızı..Kurtulun bu yükten.. Korumuyor o kabuklar, aksine zarar veriyor bize..Yanlızlığa mahkum ediyor..Hepimiz bir yıldızız.. NE ÇIKAR ATEŞBÖCEĞİ SANSALAR BİZİ..
_______ Rabindranath Tagore ____
 
Geri